Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 20 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek P. S. o przyznanie prawa pomocy.
W uzasadnieniu WSA w Warszawie wskazał, że pismem z dnia 14 września 2015 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych złożonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, poprzez złożenie klauzuli, o której mowa w art. 252 § 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej,,P.p.s.a."), dotyczącej odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. P. S. odebrał pismo zawierające w/w wezwanie w dniu 22 września 2015 r. Pomimo upływu terminu skarżący nie uzupełnił braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy. Z tych względów, w ocenie Sądu I instancji, konieczne było pozostawienie wniosku strony bez rozpoznania z uwagi na treść art. 257 P.p.s.a.
W zażaleniu na powyższe zarządzenie P. S. wniósł o jego uchylenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Stosownie do art. 252 § 1 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Zgodnie zaś z § 1a powołanego przepisu w brzmieniu obowiązującym wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie, które składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli o treści: "Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia."
Z akt sprawy wynika, że wezwany przez Sąd pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania wnioskodawca nie złożył stosownego oświadczenia, o którym mowa wyżej. Wezwanie w powyższym zakresie zostało doręczone P. S. w dniu 22 września 2015 r. Siedmiodniowy termin upłynął zaś bezskutecznie. W tej sytuacji Sąd I instancji zobligowany był pozostawić wniosek bez rozpoznania, zgodnie z treścią art. 257 P.p.s.a., w myśl którego pozostawienie wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania ma miejsce, gdy strona złożyła wniosek w innej formie niż na urzędowym formularzu, jak również gdy strona nie uzupełniła w zakreślonym przez sąd terminie braków wniosku. Zasadnie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił wniosek P. S. bez rozpoznania.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.