Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 2 lutego 2017 r. sygn. akt III SA/Gd 516/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Gdańsku na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w Gdańsku z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...].
Wnioskiem z dnia 13 lutego 2017 r. wyżej wymieniona spółka wystąpiła o doręczenie wyroku z uzasadnieniem oraz o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Postanowieniem z dnia 23 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił spółce przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia. W dalszej kolejności Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 22 czerwca 2017 r. oddalił zażalenie spółki na ww. postanowienie z dnia 23 lutego 2017 r.
Postanowieniem z dnia 20 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku.
Sąd wskazał, że wyrok oddalający skargę w niniejszej sprawie wydany został na rozprawie w dniu 2 lutego 2017 r. (w której uczestniczył przedstawiciel strony skarżącej), zatem termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienie minął z dniem 9 lutego 2017 r. Tymczasem skarżąca spółka złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia stosownego wniosku w dniu 14 lutego 2017 r. – data stempla pocztowego. W tych okolicznościach Sąd uznał, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku został złożony po terminie określonym w art. 141 § 1 p.p.s.a. Wniosek o przywrócenie terminu został rozpatrzony negatywnie przez Sąd pierwszej instancji, a postanowieniem z dnia 22 czerwca 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie spółki.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca spółka wniosła o jego uchylenie i wyłączenie sędziego Felicji Kajut od rozpoznania sprawy.
W uzasadnieniu zażalenia skarżąca podniosła, że zaskarżone postanowienie opiera się na innym postanowieniu z dnia 23 lutego 2017 r. wydanym w tym samym składzie. W ocenie skarżącego, w takiej sytuacji zachodzi przesłanka z art. 19 P.p.s.a., albowiem Sąd wyjaśnia odmowę sporządzenia uzasadnienia wyroku odmową przywrócenia terminu, co w sytuacji wydania postanowień w tym samym składzie, nie jest dopuszczalne i rodzi wątpliwości o których mowa w art. 19 P.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 141 § 2 P.p.s.a., w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku, o czym skarżący został wyczerpująco pouczony w zawiadomieniu o terminie rozprawy. Tym samym, w niniejszej sprawie termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 2 lutego 2017 r. upłynął w dniu 9 lutego 2017 r., a zatem wniosek wniesiony w dniu 13 lutego 2017 r. jest wnioskiem wniesionym po terminie. Prawidłowo zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku.
Odnosząc się do zarzutu podniesionego w zażaleniu - wydania postanowienia o odmowie sporządzenia uzasadnienia wyroku przez ten sam skład, w którym zostało wydane postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, wyjaśnić należy, że postanowienie odmawiające sporządzenia uzasadnienia wyroku jest rozstrzygnięciem, które powinno być wydane w następstwie uprawomocnienia się postanowienia odmawiającego przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Podkreślić trzeba, że określone rozstrzygnięcia proceduralne w świetle obowiązujących regulacji są oczywistą konsekwencją tych wcześniejszych.
W niniejszej sprawie wobec uprawomocnienia się postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, konsekwencją prawną była odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku. Natomiast wniosek skarżącej spółki o wyłączenie sędziego Felicji Kajut został rozpoznany postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 6 października 2017 r.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.