Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 września 2015 r. sygn. akt II SAB/Gd 3/15 (dalej postanowienie z 10 września 2015 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału [II] (dalej Przewodniczący Wydziału II) z dnia 10 lipca 2015 r. [II SAB/Gd 3/15] (dalej zarządzenie z 10 lipca 2015 r.) w części dotyczącej wezwania do nadesłania odpisów załączników celem doręczenia organowi w sprawie ze skargi B. J. (dalej skarżąca) na bezczynność Prokuratury Rejonowej w Starogardzie Gdańskim w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Z uzasadnienia postanowienia wynika, że zarządzeniem z 10 lipca 2015 r. (k. 121 akt II SAB/Gd 3/15) Przewodniczący Wydziału II wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych zażalenia z dnia 6 lipca 2015 r. (dalej zażalenie z 6 lipca 2015 r.) wniesionego do WSA w Gdańsku na postanowienie z dnia 3 czerwca 2015 r. [II SAB/Gd 3/15]. Skarżąca wniosła zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II w części dotyczącej wezwania do nadesłania odpisów załączników celem doręczenia organowi, kwestionując możliwość doręczania organowi dokumentów i danych innych spraw, powołanych w załącznikach do zażalenia.
WSA w Gdańsku wskazał, że ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej ppsa) wymienia przypadki w jakich stronie przysługuje możliwość kwestionowania postanowienia sądu lub zarządzenia przewodniczącego w drodze zażalenia. Ustawa nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenie na zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II w przedmiocie wezwania do nadesłania odpisów załączników celem doręczenia organowi. Powyższe uzasadniało odrzucenie zażalenia skarżącej jako niedopuszczalne (k. 84-86, 94, 99, 101-119, 121 akt II SAB/Gd 3/15).
Zażalenie na to postanowienie wywiodła B. J..
Skarżąca zakwestionowała stanowisko Sądu, gdyż jej zdaniem, postanowienie z 10 września 2015 r. o odrzuceniu zażalenia skarżącej na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II z dnia 10 lipca 2015 r. w dotyczyło nieuzasadnionego wezwania do nadesłania odpisów załączników, celem doręczenia organowi niebędącemu stroną sprawy ani postępowania sądowego.
Skarżąca zarzuciła Sądowi l Instancji, naruszenia prawa ppsa, t.j. brak nadal uzasadnienia merytorycznego i prawnego wezwania do doręczenia dodatkowych dokumentów dla nieuczestniczącej w sprawie strony; niewysłuchanie skarżącej i nieodniesienie się do żadnego z zarzutów, pozbawienia skarżącej dostępu do dokumentów i informacji publicznej; niezrozumiałe dla skarżącej pozbawianie prawa do uczestnictwa w jawnym postępowaniu; ignorowanie zawiadomień o stanie obłożnej choroby i próśb o nierozpatrywanie spraw bez udziału skarżącej. Zaskarżyła postanowienie z dnia 10 września 2015 r., ponieważ, niezależnie od naruszenia ppsa, Karty praw podstawowych obywatela i Konstytucji, z treści postanowienia ani uzasadnienia nadal nie można wywnioskować, jakie żądania i na jakiej podstawie Sąd kierował do skarżącej.
Wniosła o:
- - uchylenie postanowienia oraz zobowiązanie Sądu do uzasadnienie żądania, na jakiej podstawie prawa i w jakim celu skarżąca ma przygotować dokumenty dla organów niebędących uczestnikami sprawy oraz dla jakich organów; nadanie biegu sprawie; obciążenie Sądu l Instancji kosztami postępowania (k. 150-151 akt II SAB/Gd 3/15).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 194 § 1 i 198 ppsa przedmiotem zażalenie mogą być wyłącznie postanowienia i zarządzenia, w stosunku do których ustawodawca w ppsa przewidział taką możliwość.
W rozpoznawanej sprawie zaskarżone zostało zarządzenie z 10 lipca 2015 r. II SAB/Gd 3/15 Przewodniczącego Wydziału II w przedmiocie wezwania do uzupełnienia braków formalnych zażalenia (k. 121, pkt 3 zarządzenia). Ustawa nie przewiduje wniesienia zażalenia na zarządzenie w przedmiocie wezwania do uzupełnienia braków formalnych zażalenia.
Sąd I instancji prawidłowo wskazał, że zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz w przypadkach wskazanych w art. 194 § 1 pkt 1-10 ppsa.
Nadto, przepisy ustawy działu dotyczącego środków odwoławczych art. 198 ppsa stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia.
Oznacza to, jak prawidłowo wyjaśnił Sąd I instancji, że wniesione przez skarżącą zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II z dnia 10 lipca 2015 r. w świetle przepisów ppsa jest niedopuszczalne, a zatem zasadnie zostało odrzucone.
Pozostałe zarzuty podniesione w zażaleniu nie są relewantne. Choroba skarżącej nie może tamować biegu postępowania, z uwagi na zasadę szybkości postępowania (art. 7 ppsa). Skarżąca może ustanowić w sprawie pełnomocnika (art. 34-41 ppsa), który może w szczególności badać akta sprawy.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.