Postanowienie NSA z 13 marca 2013 r., I OZ 167/13

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 13 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 października 2012 r., sygn. akt IV SA/Wa 436/12 oddalające wniosek o wyłączenie sędziów

Sprawa

w sprawie ze skargi M. W. na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] grudnia 2011 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia del. WSA Przemysław Szustakiewicz

Uzasadnienie

I OZ 167/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 1 października 2012 r., sygn. akt IV SA/Wa 436/12, oddalił wniosek M. W. o wyłączenie sędziów: [...] w sprawie ze skargi na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] grudnia 2011 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji.

Sąd I instancji, w uzasadnieniu przedmiotowego postanowienia, wskazał, że na rozprawie w dniu 12 września 2012 r. skarżąca złożyła wniosek o wyłączenie sędziów WSA w Warszawie: [...] orzekających w sprawie, z uwagi na pobieżne zapoznanie się ze sprawą, co spowoduje - zdaniem skarżącej - iż orzeczenie będzie obarczone wadą. Wskazani sędziowie złożyli pisemne oświadczenia, że po ich stronie nie zachodzą przesłanki przewidziane w art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.; dalej: P.p.s.a.), wyłączające ich od rozpoznania sprawy o sygn. akt IV SA/Wa 436/12 oraz, że nie istnieją inne okoliczności, które mogłyby wywoływać uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności w tej sprawie.

WSA w Warszawie, rozpoznając wniosek skarżącej, podniósł, że zgodnie z art. 18 P.p.s.a. sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznawanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Również sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi. Zgodnie zaś z art. 19 P.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. WSA w Warszawie, oceniając treść wniosku o wyłączenie sędziów oraz złożone przez sędziów orzekających w niniejszej sprawie oświadczenia, uznał, że podnoszone przez skarżącą okoliczności nie wywołują uzasadnionej wątpliwości, co do bezstronności tych sędziów.

Sąd I instancji stwierdził, że podniesione przez skarżącą zarzuty stanowią przejaw jej subiektywnych odczuć i nie wyczerpują przesłanek braku bezstronności sędziów. Zarzut, że orzeczenie będzie obarczone wadą z uwagi na pobieżne zapoznanie się ze sprawą, może być ewentualnie podstawą do wniesienia przez skarżącą stosownego środka zaskarżenia, nie może natomiast stanowić przesłanki do wyłączenia sędziów w przedmiotowej sprawie. Ocena wydawanych przez Sąd orzeczeń pod względem ich zgodności z przepisami prawa procesowego oraz prawidłowego stosowania prawa materialnego, należy, w ramach kontroli instancyjnej, do sądu wyższej instancji tj. Naczelnego Sądu Administracyjnego. Stronie postępowania sądowoadministracyjnego przysługują środki odwoławcze, za pomocą których możliwe jest kwestionowanie orzeczeń sądu.

Zażalenie na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 1 października 2012 r. wniosła M. W., podnosząc, że jej wniosek był spowodowany okolicznościami sprawy, w tym faktem niedopuszczenia do przedstawienia dowodów, które mają kluczowe znaczenie dla sprawy. Podkreślono, że z doświadczenia życiowego wynika, iż nonszalanckie podejście do sprawy, pośpiech w jej załatwianiu może doprowadzić do nieprawidłowego rozstrzygnięcia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie ma uzasadnionych podstaw, dlatego nie może odnieść zamierzonego skutku.

Zgodnie z art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.; dalej: P.p.s.a.) wyłączenie sędziego na wniosek strony następuje wówczas, gdy zachodzą takie okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego. Uregulowanie to, razem z przepisami art. 18 P.p.s.a., ustanawia instytucję wyłączenia sędziego, będącą gwarancją procesową zasady obiektywizmu i bezstronności, a więc gwarancją, że rozstrzygnięcie w sprawie zawisłej przed sądem nie będzie determinowane przez osobiste zapatrywania, uprzedzenia lub interesy osoby je wydającej - sędziego.

Podkreślić również należy, na co słusznie zwrócił uwagę Sąd I instancji, że przeświadczenie strony co do tego, iż sędzia prowadzi proces wadliwie, a zwłaszcza nieobiektywnie, nie jest przesłanką do żądania wyłączenia sędziego.

Biorąc pod uwagę fakt, że skarżąca, zarówno we wniosku jak i w zażaleniu, nie przedstawił żadnych argumentów, które mogłyby stanowić podstawę uwzględnienia jej żądania, a także treść oświadczeń złożonego przez sędziów WSA w Warszawie, z których wynika, iż nie łączy ich żaden stosunek osobisty ze skarżącą i organem, mogący mieć znaczenie dla ich bezstronności, uznać należy, że zaskarżone postanowienie WSA w Warszawie, którym odmówiono wyłączenia [...] od orzekania w sprawie ze skargi M. W. na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] grudnia 2011 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, jest prawidłowe.

Naczelny Sąd Administracyjny, z uwagi na powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.