Postanowienie NSA z 28 lutego 2018 r., I OZ 167/18

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 28 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. M.

Od orzeczenia

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 grudnia 2017 r., sygn. akt III SA/Gd 1023/17 o odrzuceniu skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] września 2016, nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania

Skład

Sędzia NSA Jolanta Rudnicka przewodniczący, sprawozdawca

Sprawa

w sprawie zasiłku okresowego postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2017 r., sygn. akt III SA/Gd 1023/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] września 2016, nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zasiłku okresowego. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarga na ww. decyzję Kolegium została już prawomocnie odrzucona w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 246/17, jako wniesiona po upływie terminu. W sprawie A. M. wniósł ponownie skargę na przedmiotowe orzeczenie w dniu 22 listopada 2017 r., a więc także po upływie terminu, bowiem decyzja ta została doręczona skarżącemu 3 października 2016 r. i postanowienia Kolegium w przedmiocie sprostowania błędów oraz omyłek, uzupełnienia postanowienia oraz niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie otworzyły skarżącemu nowego terminu do wniesienia skargi.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł A. M., wskazując w uzasadnieniu, że rażąco narusza ono przepisy prawa, bowiem postanowienie Kolegium o odmowie uzupełnienia decyzji otworzyło nowy termin do wniesienia skargi, który został dochowany.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 53 § 1 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), "p.p.s.a.", w brzemieniu obowiązującym w dacie wydania przedmiotowej decyzji, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl § 2 tego przepisu, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

W niniejszej sprawie doręczenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku nastąpiło 3 października 2016 r., na adres, który wskazywał skarżący w postępowaniu administracyjnym, wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi. Termin ten upływał z dniem 3 listopada 2016 r. Tym samym skarga wniesiona 22 listopada 2017 r. złożona została po upływie ustawowego terminu, co powodowało konieczność jej odrzucenia. Ustalenia Sądu I instancji w tej kwestii są prawidłowe i nie można zarzucić Sądowi naruszenia prawa, a tylko w takiej sytuacji możliwe byłoby uchylenie postanowienia.

Na uwzględnienie nie zasługiwał zarzut dotyczący naruszenia art. 111 § 2 k.p.a., zgodnie z którym w przypadku wydania postanowienia o uzupełnieniu lub odmowie uzupełnienia decyzji termin dla strony do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od dnia jego doręczenia lub ogłoszenia. Zwrócić jednak uwagę należy na § 1 powyższego artykułu, który ustanawia czternastodniowy termin, od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji, na wniesienie żądania jej uzupełnienia. Oznacza to, że wstrzymanie biegu terminu do wniesienia skargi następuje wyłącznie w sytuacji złożenia tego żądania w powyższym terminie. W przeciwnym razie termin do wniesienia skargi byłby jedynie iluzoryczny, bowiem w rzeczywistości byłby nieograniczony.

A. M. dopiero wnioskiem z dnia 1 lutego 2017 r. zażądał uzupełnienia postanowienia Kolegium z 12 września 2016 r., termin zaś do skutecznego ubiegania się o uzupełnienie upłynął 17 października 2016 r., wobec czego czynności procesowe dokonane przez A. M. po tym dniu nie miały wpływu na wydłużenie terminu do wniesienia skargi na przedmiotowe postanowienie.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.