Postanowienie NSA z 3 grudnia 2015 r., I OZ 1670/15

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 3 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. S. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 października 2015 r. sygn. akt I SA/Wa 251/15 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziów Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

Sprawa

w sprawie ze skargi P. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia członków Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Jolanta Rajewska przewodniczący

Uzasadnienie

P. S. w piśmie z dnia 9 marca 2015 r. zawarł wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i przeniesienie sprawy do innego wydziału orzeczniczego.

Pismem z dnia 23 marca 2015 r. Sąd I instancji wezwał P. S. do uzupełnienia, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, braków formalnych wniosku o wyłączenie sędziów poprzez imienne wskazanie sędziów, których dotyczy wniosek; podanie przyczyn uzasadniających wyłączenie oraz powołanie okoliczności lub dowodów uprawdopodabniających istnienie przyczyn wyłączenia w odniesieniu do każdego sędziego.

W odpowiedzi na wezwanie P. S. w piśmie z dnia 12 kwietnia 2015 r. wymienił z imienia i z nazwiska sędziów, których wyłączenia się domaga oraz wskazał, że nie jest zadowolony z orzeczeń, jakie wydaje Wydział I WSA w Warszawie. Podkreślił, że sędzia, który już raz uczestniczył w czynnościach procesowych może mieć przez to ugruntowane poglądy zarówno na stan faktyczny jak i na sposób rozstrzygnięcia sprawy. To zaś może nasuwać uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności.

Zarządzeniem z dnia 16 października 2015 r., sygn. akt I SA/Wa 251/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił wniosek P. S. o wyłączenie sędziów Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie bez rozpoznania. W uzasadnieniu, odwołując się do postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 21 kwietnia 2004 r., sygn. akt III CO 2/04 (OSNC 2004/12/207) oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 lutego 2008 r., sygn. akt I OZ 112/08, wskazano, że wniosek o wyłączenie sędziego musi określać osobę (tożsamość) sędziego, którego dotyczy, oraz wskazywać zindywidualizowane przyczyny wyłączenia. Jeżeli wniosek dotyczy większej liczby sędziów, wszyscy oni muszą być oznaczeni przez wskazanie imion i nazwisk, a przyczyny wyłączenia powinny dotyczyć do każdego z nich. Braki lub niedokładności wniosku w tym zakresie uniemożliwiają nadanie mu właściwego biegu. Wniosek P. S. o wyłączenie sędziów nie spełniał powyższych wymogów i pomimo wezwania do uzupełnienia braków formalnych, wniosek ten nie został uzupełniony w zakreślonym terminie.

Na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego P. S. wniósł zażalenie, podnosząc, że zaskarżone zarządzenie zostało wydane w sposób niekorzystny dla niego. Podkreślił, że w sposób właściwy uzasadnił wniosek i w wymaganym terminie uzupełnił braki formalne.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako "P.p.s.a."), Sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.

Wniosek o wyłączenie sędziów, powinien odpowiadać wymogom formalnym określonym w art. 46 P.p.s.a., a dodatkowo, zgodnie z treścią art. 20 P.p.s.a., zawierać uprawdopodobnienie przyczyny wyłączenia. Niewskazanie sędziego z imienia i nazwiska oraz brak uzasadnienia jego wyłączenia w odniesieniu do każdego sędziego czyni, niemożliwym rozpoznanie wniosku.

Zasadnie zatem Sąd I instancji wezwał P. S., w myśl art. 49 § 1 P.p.s.a., do uzupełnienia braków formalnych wniosku, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. P. S. w odpowiedzi na powyższe wezwanie wskazał z imienia i nazwiska sędziów, których wyłączenia się domagał, jednak nie przedstawił żadnych powodów, które obiektywnie spowodowałyby utratę zaufania, co do bezstronności każdego sędziego objętego wnioskiem. Wyjaśnić należy, że okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi być realna, a nie potencjalna. Nie jest zatem wystarczająca sama podejrzliwość strony bądź utrata wiarygodności w bezstronność sędziego. Nie ma również znaczenia subiektywne przekonanie strony o braku bezstronności sędziego wyznaczonego do rozpoznawania jej sprawy. Wątpliwość co do bezstronności sędziego musi być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem odpowiedniej w tym zakresie argumentacji.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że wniosek P. S. o wyłączenie sędziów Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie zawierał wszystkich elementów koniecznych do jego rozpoznania. Zasadnie zatem Sąd wezwał skarżącego do jego uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Mimo doręczonego wezwania, skarżący nie uzupełnił braków formalnych wniosku o wyłączenie sędziów. W takiej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązany był do pozostawienia, na podstawie art. 49 § 2 P.p.s.a., wniosku bez rozpoznania.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.