Uzasadnienie
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej "P.p.s.a."), Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze P.p.s.a.). Wykładnia gramatyczna art. 156 § 1 P.p.s.a. wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości, muszą cechować się oczywistością, tzn. być bez trudu rozpoznawalne, mieć charakter bezsporny. Oczywistość wadliwości może wynikać z porównania niedokładności, błędu lub omyłki z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (zob. postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2021 r., sygn. akt III FSK 2224/21, CBOIS).
W niniejszej sprawie w sentencji i uzasadnieniu postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 maja 2022 r., sygn. akt I OZ 168/22 omyłkowo błędnie wpisano przedmiot sprawy sądowoadministracyjnej, tj. "świadczenie pielęgnacyjne". Analiza akt sprawy wskazuje natomiast, iż winno ono brzmieć "świadczenie pieniężne".
Wobec powyższego błąd w podanym zakresie uznać należało za oczywistą omyłkę, a tym samym zaszły podstawy do sprostowania wyżej wskazanego orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 maja 2022 r.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia zgodnie z art. 156 § 1 w zw. z art. 193 P.p.s.a.