Uzasadnienie
Pismem z dnia 9 lutego 2006r., J. K. złożył skargę na bezczynność Starosty L. polegającą na niewydaniu prawa jazdy kategorii A i B. Postanowieniem wydanym na rozprawie z dnia 27 września 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił tę skargę wskazując, że skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia.
Sąd wskazał, że z protokołu rozprawy wynika, że po ogłoszeniu postanowienia pouczono skarżącego, iż uzasadnienie postanowienia zostanie mu doręczone z urzędu oraz, że od postanowienia tego przysługuje mu skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, którą powinien złożyć w terminie 30 dni od daty doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem, za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Pouczono także skarżącego o obowiązku sporządzenia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym.
Pomimo tego jednak, skarżący złożył osobiście przez siebie sporządzone zażalenie na postanowienie z dnia 27 września 2007r. w przedmiocie odrzucenia skargi.
Postanowieniem z dnia 5 października 2007r., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie, wskazując, że od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Na to postanowienie J. K. złożył zażalenie, w którym podniósł merytoryczne kwestie związane z niewydaniem mu prawa jazdy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Natomiast w myśl art. 175 § 1 wskazanej wyżej ustawy skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, co oznacza, wniesienie tego środka osobiście przez skarżącego jest niedopuszczalne.
Powołany przepis opiera się na założeniu, że powierzenie tej czynności wykwalifikowanym prawnikom zapewni zażaleniu odpowiedni poziom merytoryczny i formalny.
Rozpoznając niniejszą sprawę wskazać należy, że postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 września 2007r. o odrzuceniu skargi J. K., było postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie przed sądem wojewódzkim, zatem środkiem odwoławczym przysługującym skarżącemu była skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego (a nie zażalenie, które w istocie złożył), o czym skarżący został prawidłowo pouczony przez Sąd pierwszej instancji.
W związku z tym, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 października 2007r. o odrzuceniu zażalenia, nie narusza obowiązującego prawa.
Naczelny Sąd Administracyjny pragnie podkreślić, że przedmiotem rozważań w niniejszym postępowaniu jest wyłącznie ocena prawidłowości zaskarżonego postanowienia z dnia 5 października 2007r., natomiast kwestie merytoryczne związane z niewydaniem skarżącemu prawa jazdy, nie mogły być rozpoznane w tej sprawie.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.