Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 września 2015 r., sygn. akt IV SO/Gl 14/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, pozostawił bez rozpoznania wniosek D.G. i P.G. o przyznanie prawa pomocy, w sprawie ze skargi D.G. i P.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [..] z dnia 1 czerwca 2015 r., nr [..] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego.
W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że P.G. pismem z dnia 8 czerwca 2015 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [..] z dnia 1 czerwca 2015 r., nr [..] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego.
Pismem z dnia 19 czerwca 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wezwał skarżących do złożenia urzędowego formularza wniosku o przyznania prawa pomocy (wg załączonego wzoru). W wezwaniu pouczono wnioskodawców, że wniosek, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym siedmiodniowym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Odpowiadając na wezwanie referendarza skarżący nadesłali, niewypełniony i niepodpisany druk PPF. Kolejnym wezwaniem z dnia 15 lipca 2015 r. referendarz sądowy wezwał do uzupełnienia braku formalnego wniosku poprzez jego wypełnienie i podpisanie.
Zarządzeniem z dnia 28 sierpnia 2015r. referendarz sądowy pozostawił wniosek D.G. i P.G. bez rozpoznania. W uzasadnieniu wskazał, że skarżący nie uzupełnili braku formalnego wniosku w zakreślonym terminie. Zarządzenie zostało doręczone wnioskodawcą w dniu 10 września 2015 r.
W ustawowym terminie wnioskodawcy złożyli sprzeciw. Podali, że nie nadeślą żadnych dokumentów do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach albowiem są niezadowoleni ze sposobu prowadzenia ich sprawy przez ten sąd.
Sąd I instancji wyjaśnił, że stosownie do art. 252 § 2 P.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Natomiast w myśl art. 257 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
Następnie Sąd I instancji wskazał, że wnioskodawcy pismem z dnia 19 czerwca 2015 r. zostali wezwani do złożenia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W wyznaczonym terminie, wnioskodawcy nadesłali niewypełniony i niepodpisany egzemplarz wniosku. Ponadto pomimo wezwania Sądu z dnia 15 lipca 2015 r., nie uzupełnili braków formalnych tego wniosku.
Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, działając na podstawie art. 257 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pozostawił bez rozpoznania ww. wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli D.G. i P.G.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią przepisu art. 252 § 2 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Niezachowanie powyższego wymogu jest brakiem formalnym, o jakim mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 257 P.p.s.a., który podlega usunięciu przez zastosowanie właściwego druku, po wezwaniu strony do złożenia wniosku na urzędowym formularzu (p. uchwała 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OPS 1/08, opubl. ONSAiWSA z 2008 r. nr 5, poz. 74). Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu, lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania (art. 257 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie z uwagi na to, że wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został złożony na urzędowym formularzu, skarżący zostali wezwani do uzupełnienia powyższego braku w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Pomimo precyzyjnego wezwania Sądu, skarżący w zakreślonym terminie nie uzupełnili wskazanego braku formalnego. Postępowanie sądowe, w tym również postępowanie w przedmiocie prawa pomocy, jest postępowaniem sformalizowanym, a ustawodawca uzależnił możliwość rozpoznania wniosku od sporządzenia go we wskazanej przepisami formie. Zarówno jego treść, jak i czas przeznaczony na jego wypełnienie, są w przekonaniu Naczelnego Sądu Administracyjnego dostosowane do możliwości każdej strony. Przy czym złożenie wniosku o prawo pomocy nie jest obligatoryjne, a składa go strona domagająca się skorzystania z nadzwyczajnej instytucji procesowej, która winna poddać się stosownym rygorom.
W sytuacji niewykonania nałożonego obowiązku sporządzenia wniosku na urzędowym formularzu, Sąd I instancji nie miał innej możliwości, jak tylko pozostawić wniosek ten bez rozpoznania, bowiem skutek taki określony został w powołanym wyżej przepisie art. 257 P.p.s.a. Wypada wskazać również, że strona może wnieść o przyznanie prawa pomocy na każdym etapie postępowania, w tym także złożyć kolejny wniosek w tym przedmiocie, dochowując wymogów formalnych, co wynika z treści art. 243 § 1 P.p.s.a.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 P.p.s.a.