Uzasadnienie
Sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Gliwicach zarządzeniem z dnia 18 października 2010 r., sygn. akt IV SAB/Gl 12/05 pozostawił bez rozpoznania wniosek M. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu, w sprawie ze skargi M. B. na bezczynność Wojewody Ś. w przedmiocie rozpatrzenia skargi na uchwałę Rady Powiatu M. Sąd wyjaśnił, że powodem nierozpoznania wniosku skarżącego było nieuzupełnienie jego braków formalnych, zgodnie z art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Sąd podkreślił, że skarżący był wzywany do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy, poprzez prawidłowe wypełnienie jego rubryk oraz nadesłanie dokumentu potwierdzającego tytuł prawny do posiadanego lokalu mieszkalnego – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Sąd wskazał, że wezwanie to zostało uznane za skutecznie doręczone skarżącemu w trybie art. 73 powołanej ustawy w dniu 15 września 2010 r., który jednak pozostawił je bez odpowiedzi.
M. B. złożył zażalenie na to zarządzenie, wskazując między innymi, że nie otrzymał żadnego wezwania i nie mógł go otrzymać z uwagi na pobyt w szpitalu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
zgodnie z art. 49 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.
Stosownie zaś do treści art. 257 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
Natomiast w myśl art. 73 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających, pismo składa się na okres siedmiu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu. Wskazać jednak należy, iż na skutek orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 lutego 2006 r., sygn. akt P 13/05, warunkiem skuteczności takiego doręczenia jest uprzednie dwukrotne awizowanie doręczonej przesyłki, a tym samym, pismo uważa się za doręczone z upływem siedmiu dni od pozostawienia drugiego awiza.
W niniejszej sprawie, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wezwano skarżącego do uzupełnienia braków wniosku złożonego na formularzu PPF, poprzez prawidłowe wypełnienie rubryki 6 o stanie rodzinnym, nadesłanie dokumentów potwierdzających tytuł prawny do posiadanego lokalu mieszkalnego, dokładne wskazanie w rubryce 10 dochodów skarżącego i osób pozostających w nim we wspólnym gospodarstwie domowym oraz przedstawienie dokumentów potwierdzających osiągany dochód – w terminie 7 dni – pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Wezwanie Sądu, wskutek "podwójnego awiza", zostało uznane za skutecznie doręczone w trybie art. 73 powołanej ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w dniu 15 września 2010 r.
Zauważyć przy tym należy, że skarżący nie informował Sądu o swoim pobycie w szpitalu, zatem tenże Sąd – zgodnie z informacjami podanymi przez skarżącego – kierował korespondencję na wskazany przez niego adres.
Wobec tego uznać należy, że zasadnie Sąd pierwszej instancji pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania – na mocy art. 257 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Oznacza to, że zaskarżone zarządzenie nie narusza przepisów obowiązującego prawa.
Naczelny Sąd Administracyjny pragnie wskazać, iż na każdym etapie postępowania, skarżący może wystąpić do sądu z wnioskiem o prawo pomocy, o czym stanowi art. 243 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wniosek taki jest wolny od opłat sądowych i zawsze należy go złożyć na urzędowym formularzu PPF.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.