Postanowienie NSA z 23 lutego 2016 r., I OZ 173/16

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 23 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 3 czerwca 2015 r., sygn. akt II SAB/Gd 3/15 o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziego WSA Tamary Dziełakowskiej, sędziego WSA Doroty Jadwiszczok i sędziego WSA Janiny Guść od orzekania

Sprawa

w sprawie ze skargi B. J. na bezczynność Prokuratury Rejonowej w Starogardzie Gdańskim w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Ewa Dzbeńska przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 3 czerwca 2015 r., sygn. akt II SAB/Gd 3/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił wniosek B. J. o wyłączenie sędziego WSA Tamary Dziełakowskiej, sędziego WSA Doroty Jadwiszczok i sędziego WSA Janiny Guść od orzekania w sprawie.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że wnioskodawczyni w uzasadnieniu wniosku o wyłączenie podała, że wielokrotnie wszczynała postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku, jednak nie jest należycie i bezstronnie traktowana. Jest przeświadczona, że ww. skład orzekający nie może zagwarantować bezpiecznego, sprawiedliwego i rzetelnego procesu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalając wniosek o wyłączenie sędziów powołał się na art. 18 § 1 i art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a." i stwierdził, że nie stanowi uzasadnionej wątpliwości co do bezstronności przeświadczenie strony co do tego, że sędzia prowadzi proces wadliwie. Także subiektywny pogląd strony co do trafności orzeczenia podjętego z udziałem danego sędziego nie stanowi przesłanki wyłączenia sędziego od rozpoznania sprawy.

Ponadto stwierdzono, że nie stanowi okoliczności budzącej wątpliwość co do bezstronności sędziego fakt jego uczestnictwa w składzie orzekającym, który wydał w innej sprawie orzeczenie nie odpowiadające oczekiwaniom strony. Samo wcześniejsze rozstrzyganie spraw z udziałem sędziów, których wniosek o wyłączenie dotyczy, w sposób niekorzystny dla wnioskodawczyni czy też jej zdaniem błędny, nie wystarcza do przyjęcia, by istniała uzasadniona wątpliwość co do bezstronności sędziego. Wydania niekorzystnych dla strony orzeczeń nie można także utożsamiać z działaniem niezgodnym z prawem lub działaniem na niekorzyść strony.

Z oświadczeń sędziów, których wniosek skarżącej dotyczy wynika, że nie zachodzą jakiekolwiek podstawy uzasadniające ich wyłączenie.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła B. J., zarzucając naruszenie art. 19 P.p.s.a. w zw. z art. 271 k.k., tj. poświadczeniami nieprawdy w złożonych przez sędziów oświadczeniach oraz w związku z czterokrotnym niedokonaniem przez sędziego WSA Alinę Dominiak weryfikacji oświadczeń sędziów.

W oparciu o powyższe zarzuty wnosząca zażalenie wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Instytucja wyłączenia sędziego od orzekania w sprawie regulowana jest przepisami Rozdziału 5 Działu I ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Art. 18 § 1 P.p.s.a. zawiera zamknięty katalog przesłanek, dla których wyłączenie sędziego winno nastąpić z urzędu, zaś wyłączenie dokonywane na wniosek strony uregulowane jest art. 19 P.p.s.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zasadnie ocenił, że w sprawie nie zachodzą okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku o wyłączenie sędziego WSA Tamary Dziełakowskiej, sędziego WSA Doroty Jadwiszczok i sędziego WSA Janiny Guść od orzekania w sprawie. Za taką okoliczność nie mogą być uznane wskazywane przez skarżącą zastrzeżenia co do sposobu prowadzenia innych spraw przez ww. sędziów. Należy zwrócić uwagę, iż przeświadczenie strony co do tego, że sędzia prowadzi proces wadliwie, z naruszeniem przepisów prawa, nie stanowi przesłanki uzasadniającej w myśl art. 19 P.p.s.a., wyłączenie sędziego, bowiem merytoryczne kwestionowanie rozstrzygnięć sądu może odbywać się za pomocą przysługujących stronie środków zaskarżenia.

Ponadto, wskazane przez B. J. okoliczności mają subiektywny charakter i wynikają z niezadowolenia skarżącej z prowadzenia przez ww. sędziów czynności w innych sprawach, w których skarżąca była stroną. Nie mogą one natomiast stanowić podstawy do zastosowania instytucji wyłączenia sędziego w sprawie niniejszej.

Podkreślenia także wymaga, że wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Jak stwierdził Sąd Najwyższy: "Autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego" (postanowienie z dnia 25 sierpnia 1971 r., sygn. akt I CZ 121/71, OSN 1972, poz. 55).

Sędziowie: Tamara Dziełakowska, Dorota Jadwiszczok i Janina Guść złożyły pisemne oświadczenia, że brak jest podstaw wymienionych w art. 19 P.p.s.a. do wyłączenia od orzekania w sprawie. Tym samym – wobec niewskazania okoliczności, które mogłyby podważyć prawdziwość tych oświadczeń, stwierdzić należy, że postanowienie Sądu I instancji oddalające wniosek o wyłączenie było zgodne z prawem.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.