Uzasadnienie
Pismem z 3 grudnia 2020 r. J. G. (dalej również: "skarżący", "wnioskodawca") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie (dalej również: "SKO", "Kolegium") z 15 października 2020 r., znak: KOC/4601/Op/20 w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego.
Pismem z 10 marca 2021 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy – sprawę zarejestrowano pod sygn. akt I SPP/Wa 96/21. Prawomocnym zarządzeniem starszego referendarza sądowego z 16 sierpnia 2021 r. ww. wniosek pozostawiono bez rozpoznania, wobec niewykonania przez skarżącego zobowiązania w postaci wypełnienia i podpisania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Skargę na opisaną wyżej decyzję Kolegium Sąd I instancji odrzucił postanowieniem z 19 listopada 2021 r., sygn. akt I SA/Wa 2818/20.
Wobec sformułowania w zażaleniu na powyższe postanowienie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I WSA w Warszawie z 23 lutego 2022 r., zarejestrowano sprawę sygn. akt I SPP/Wa 41/22. Zarządzeniem starszego referendarza sądowego z 29 listopada 2022 r., ww. wniosek pozostawiono bez rozpoznania, z przyczyn jak w sprawie sygn. akt I SPP/Wa 96/21.
W piśmie z 30 grudnia 2022 r. zatytułowanym "ODPOWIEDŹ ZBIOROWA NA PISMA SĄDU", skarżący zakwestionował ww. zarządzenie sprzeciwem.
Postanowieniem z 16 stycznia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił sprzeciw, wobec wniesienia go z upływem określonego prawem terminu. Odpis nieprawomocnego postanowienia doręczono stronie, wraz ze stosownym pouczeniem o sposobie i terminie do wniesienia zażalenia, 16 lutego 2023 r.
Nie zgadzając się z powyższym postanowieniem, skarżący pismem z 3 marca 2023 r. (data nadania: 3 marca 2023 r.) złożył zażalenie, które postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 22 marca 2023 r., I SPP/Wa 41/22, zostało odrzucone, jako wniesione po terminie. Odpis ww. postanowienia został doręczony skarżącemu 6 kwietnia 2023 r.
Pismem z 7 kwietnia 2023 r. (k. 48-51 akt sąd.) skarżący wniósł zażalenie od powyższego postanowienia.
Akta sprawy wraz z zażaleniem z 3 marca 2023 r. przekazano do Naczelnego Sąd Administracyjnego, celem rozpoznania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej: "ppsa"), zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. W myśl zaś art. 178 ppsa w zw. z art. 197 § 2 ppsa, sąd odrzuci zażalenie na postanowienie wniesione po terminie lub z innych przyczyn niedopuszczalne.
W ocenianej sprawie odpis postanowienia z 16 stycznia 2023 r. o odrzuceniu sprzeciwu został doręczony skarżącemu, wraz z prawidłowym pouczeniem o przysługującym prawie do wniesienia zażalenia 16 lutego 2023 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k.: 34 akt), a zatem siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upłynął z 23 lutego 2023 r. Zażalenie na ww. postanowienie zostało natomiast nadane przez skarżącego 3 marca 2023 r., a więc z uchybieniem terminu, co uzasadniało jego odrzucenie przez Sąd I instancji - na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ppsa - postanowieniem z 22 marca 2023 r.
Odnośnie podnoszonej w zażaleniu argumentacji, co do zbyt krótkiego terminu zakreślonego na wniesienie środka zaskarżenia, wskazać należy, że termin z art. 194 § 2 ppsa ma charakter ustawowy, wobec czego nie podlega przedłużaniu (czy skracaniu). Tym samym stanowi okoliczność niezależną od Sądu, który nie ma możliwości jego wydłużenia, nawet biorąc pod uwagę stan zdrowia strony.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa, orzekł jak w sentencji