Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 maja 2015 r., sygn. akt II SAB/Wa 152/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił M. M. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie skargi na bezczynność Dyrektora Oddziału Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Warszawie.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 6 sierpnia 2015 r., sygn. akt I OZ 696/15 oddalił zażalenie na ww. postanowienie WSA.
Postanowieniem z 20 października 2015 r., sygn. akt II SAB/Wa 152/15 WSA w Warszawie odrzucił skargę skarżącego na bezczynność Dyrektora Oddziału Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Warszawie ze względu na nieopłacenie wpisu od skargi.
Pismem z [...] listopada 2015 r. (złożonym osobiście w WSA: [...] listopada 2015 r.) skarżący wniósł o wznowienie postępowania w sprawie zwolnienia go od kosztów sądowych w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 152/15, na podstawie rozdziału 12 k.p.a. Wskazał, że prawomocnym postanowieniem odmówiono mu przyznania prawa pomocy argumentując, że posiada nieruchomości i systematycznie reguluje powinności cywilnoprawne. Sąd nie prosił go o żadne wyjaśnienia i skorzystał z dokumentacji finansowej złożonej do innych wniosków. W tej chwili wyszły na jaw nowe okoliczności faktyczne, nieznane sądowi w chwili wydawania postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy, na dowód tego, że nie był i nie jest w stanie regulować powinności wynikających z umów cywilnoprawnych przedłożył kopię zaświadczenia z 14.10.2015 r. o zaleganiu z opłatami na rzecz wspólnoty mieszkaniowej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu z wielu powodów.
Przede wszystkim wskazać trzeba, że zgodnie z art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.
Skarga została wniesiona [...] listopada 2015 r. Co prawda z treści skargi nie wynika, kiedy skarżący dowiedział się o podstawie wznowienia, ale jeżeli przyjąć najmniej korzystny dla niego termin, tj. datę doręczenia postanowienia, co do którego domaga się wznowienia (jak wynika z akt sprawy – [...].08.2015 r.), to termin trzymiesięczny jest zachowany, zgodnie z art. 277 p.p.s.a. Skarga nie spełnia jednak wielu innych wymagań i dlatego podlega odrzuceniu.
W pierwszej kolejności wskazać trzeba, że zanim sąd przejdzie do badania wymagań z art. 280 p.p.s.a. rozpoznając skargę o wznowienie postępowania powinien sprawdzić, czy spełnia ona wymogi formalne przewidziane dla tego typu pism. Skarga skarżącego nie spełnia tych wymagań. Nie jest ona bowiem przede wszystkim sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika. Skarżący żąda wznowienia postępowania na podstawie art. 273 § 2 p.p.s.a. (choć nie wskazuje tego wprost w treści pisma). Zgodnie z tym przepisem Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Zgodnie z art. 275 p.p.s.a. Do wznowienia postępowania na innej podstawie właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał w sprawie. Wskazywana przez skarżącego podstawa wznowienia stanowi podstawę inna niż nieważność postępowania, a w związku z tym, że ostatnio w sprawie orzekał NSA, skargę o wznowienie rozpoznaje NSA.
Zgodnie z art. 276 p.p.s.a. gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio przepisy art. 175. zgodnie z tym ostatnim przepisem Skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Skarga o wznowienie postępowania przedłożona przez skarżącego jest natomiast sporządzona przez niego osobiście. Już na tej podstawie podlega ona odrzuceniu. Brak ten nie podlega też uzupełnieniu wskutek wystosowania do skarżącego wezwania do uzupełnienia.
Ponadto, zgodnie z art. 279 p.p.s.a. Skarga o wznowienie postępowania powinna ponadto zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. W treści skargi skarżącego nie ma wyraźnie wskazanych danych orzeczenia, którego dotyczy skarga o wznowienie postępowania. Mowa bowiem tylko o prawomocnym postanowieniu, którym odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy. Dopiero z porównania akt sprawy z treścią skargi wynika, że skarga dotyczy postanowienia NSA z 6 sierpnia 2015 r., sygn. akt I OZ 696/15. Skarżący ponadto w żaden sposób nie tylko nie uprawdopodabnia zachowania terminu do złożenia skargi o wznowienie postępowania, ale w ogóle terminu tego nie wskazuje.
Dodatkową wadą skargi uzasadniająca jej odrzucenie jest to, że nie zawiera ona wskazania żadnej z wymienionych podstaw wznowieniowych. Skarżący co prawda wskazuje, że wyszły na jaw nowe okoliczności faktyczne, nieznane sądowi, lecz okoliczność ta nie stanowi podstawy wznowieniowej z art. 273 § 2 p.p.s.a. (Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu). Przede wszystkim, w przepisie tym chodzi o takie okoliczności, które nie tylko nie są znane sądowi, ale i samej stronie. Zadłużenie wobec wspólnoty mieszkaniowej było zaś skarżącemu znane w chwili wydania przez NSA postanowienia z 6 sierpnia 2015 r. Problem dotyczy zaś tego, że skarżący okoliczności tych nie wskazał, nieprawidłowo motywując swój wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Nie mógł więc skorzystać z powołania się na te okoliczności ze swojej winy, nie zaś z tego powodu, że do wiedzy o tych okolicznościach nie miał dostępu. Tylko taka sytuacja uzasadniania wznowienie postępowania z tego powodu.
Wobec powyższych okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.