Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2015 r., sygn. akt I OZ 911/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie M.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2015 r., sygn. akt II SAB/Wa 227/15 odmawiające przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi M.M. na bezczynność Dyrektora Oddziału Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Warszawie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 5 maja 2014 r.
Pismem z dnia 19 listopada 2015 r. (data prezentaty), sporządzonym osobiście, M.M. wniósł skargę o wznowienie postępowania zakończonego wymienionym wyżej postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego. W uzasadnieniu podkreślił, że Sąd rozstrzygając sprawę nie prosił go o żadne wyjaśnienia i skorzystał z dokumentacji finansowej złożonej do innych wniosków. Skarżący podniósł, że "w tej chwili wyszły na jaw nowe okoliczności faktyczne, nieznane Sądowi w chwili wydawania postanowienia o odmowie przyznania pomocy". Jako dowód, że nie był i nie jest w stanie regulować powinności wynikających z umów cywilno-prawnych przedłożył kopię zaświadczenia z dnia 14 października 2015 r. o zaleganiu z opłatami na rzecz Wspólnoty Mieszkaniowej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu.
W myśl art. 276 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej ppsa), do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy działu VII ppsa nie stanowią inaczej. Jednakże, gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio przepisy art. 175. Stosownie do art. 175 § 1 ppsa skarga kasacyjna, a więc również skarga o wznowienie postępowania, powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Ograniczeń tych nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii
Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem oraz w przypadku prokuratora oraz Rzecznika Praw Obywatelskich lub Rzecznika Praw Dziecka (art. 175 § 2 ppsa).
Zgodne z cytowanymi przepisami skarga o wznowienie powinna zostać sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika (przymus adwokacki). Niedopełnienie tego obowiązku jest brakiem nieusuwalnym skargi i skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 193 i 276 ppsa (postanowienie NSA z 9.3.2005 r., I GSK 359/05, akceptowane przez A. Kabata w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wolters Kluwer 2013, uw. 1 do art. 276; postanowienie NSA z 9.2.2007 r., II FZ 87/07, akceptowane przez J. Drachala, A. Wiktorowską, K. Wojciechowską w: red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, C.H. Beck 2015, s. 1121, nb 6).
Ponieważ w niniejszej sprawie właściwym do rozpoznania skargi o wznowienie postępowania jest Naczelny Sąd Administracyjny, a jednocześnie skarga ta została sporządzona osobiście przez skarżącego, a nie przez profesjonalnego pełnomocnika, to uznać należało, że nie spełnia ona kryterium określonego w art. 175 § 1 ppsa. Ponadto skarżący nie wykazał, że należy do kręgu podmiotów wymienionych w art. 175 § 2 ppsa. Skoro więc skarga o wznowienie nie została sporządzona przez podmiot do tego uprawniony, podlega ona odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 193 i 276 ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę o wznowienie postępowania.