Postanowienie NSA z 15 marca 2010 r., I OZ 176/10

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 15 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń D. W i M. W na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 listopada 2009 r., sygn. akt II SO/Wr 6/09 o odrzuceniu zażalenia D. W i M. W na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28 sierpnia 2009 r.

Sprawa

w sprawie z wniosku D. W o wymierzenie grzywny Staroście Powiatu T. postanawia: oddalić zażalenia

Skład

Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 24 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie D. W i M. W na postanowienie z dnia 28 sierpnia 2009 r. w sprawie z wniosku D. W o wymierzenie grzywny Staroście Powiatu T..

W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji podał, iż skoro M. W, nie będący stroną niniejszego postępowania i co wymaga podkreślenia nie posiadający w tej sprawie pełnomocnika procesowego, nie uiścił wpisu od zażalenia w wyznaczonym terminie, mimo prawidłowego doręczenia zarządzenia w tym przedmiocie w dniu 22 października 2009r., nie zaskarżając jednocześnie tego zarządzenia w trybie przewidzianym w art. 227 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, dalej P.p.s.a.) zażalenie przez niego wniesione podlega odrzuceniu.

W odniesieniu do zażalenia D. W Sąd wojewódzki wyjaśnił, że stosownie do pouczenia skierowanego do skarżącej wraz z odpisem postanowienia z dnia 28 sierpnia 2009 r., iż od powyższego postanowienia nie przysługuje jej żaden środek zaskarżenia, zażalenie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu.

Na powyższe postanowienie zażalenia wnieśli D. W i M. W. W zażaleniach wnieśli o uchylenie powyższego postanowienia, podnosząc szereg zarzutów nie dotyczących wprost zaskarżonego orzeczenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu (art. 220 § 3 P.p.s.a.)

W rozpoznawanej sprawie zarządzeniem z dnia 1 października 2009 r. M. W został wezwany do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł od zażalenia na postanowienie z dnia 28 sierpnia 2009 r. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 22 października 2009 r. (potwierdzenie odbioru k. 141). W zakreślonym terminie skarżący nie uiścił żądanego wpisu. Słusznie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 24 listopada 2009 r. odrzucił jego zażalenie na postanowienie z 28 sierpnia 2009 r.

W stosunku do odrzucenia zażalenia D. W należy podnieść, że zgodnie z art. 194 § 1 P.p.s.a. zażalenie przysługuje:

1. na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz
2. na postanowienia taksatywnie wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Jeżeli zatem ustawa przewiduje (w określonych sytuacjach), wydanie postanowienia i jednocześnie nie stanowi, że od takiego postanowienia przysługuje prawo wniesienia zażalenia, to niedopuszczalne jest w ogóle wniesienia tego środka odwoławczego.

Postanowienie z dnia 28 sierpnia 2009 r. doręczono skarżącej w dniu 21 września 2009 r. (potwierdzenie odbioru k. 125) - wraz z pouczeniem, że nie przysługuje jej żaden środek zaskarżenia. Należy przy tym zauważyć, że wnioskodawczyni permanentnie nie stosuje się do pouczeń Sądu o sposobie i trybie zaskarżenia, przez co jej zażalenie, zostało uznane za niedopuszczalne.

Mając na uwadze wszystkie wyżej opisane okoliczności faktyczne i argumenty prawne Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż zaskarżone postanowienie odpowiada obowiązującemu prawu i orzekł jak na wstępie z mocy art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.