Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 2 września 2015 r., sygn. akr III SA/Lu 918/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił wniosek S.C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [..]z dnia 26 maja 2015 r. Nr [..]w przedmiocie cofnięcia prawa jazdy.
Sąd I instancji wskazał, iż zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej powoływanej jako P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże – jak wynika z § 3 tego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (z wyjątkiem niemającym zastosowania w przedmiotowej sprawie), chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania, dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Następnie Sąd podkreślił, że uprawdopodobnienie istnienia zagrożenia niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków obciąża wnioskodawcę, jako wywodzącego z danych przesłanek skutki prawne.
Odnosząc się do wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd I instancji zauważył, że wiosek nie zwiera żadnego uzasadnienia. Skarżący nie uzasadnił swojego żądania w jakikolwiek sposób odnoszący się do konkretnych okoliczności sprawy, nie przedstawił argumentów świadczących o konieczności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, jak również nie wskazał we wniosku na odnoszące się do konkretnej sprawy okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania tej decyzji.
Zdaniem Sądu I instancji, mając na uwadze, że uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie stanowi wymogu formalnego wniosku, lecz jest przedstawieniem argumentacji mającej na celu wykazanie, że zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, nie można przyjąć, że w rozpatrywanej sprawie zostały wykazane przesłanki przewidziane art. 61 § 3 P.p.s.a., uzasadniające zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania decyzji.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył S.C., zaskarżając je w całości zarzucił Sądowi I instancji naruszenie przepisów prawa procesowego tj. art. 61 § 3 P.p.s.a., poprzez nieuwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w sytuacji, w której okoliczności sprawy przekonują, że odmowa wstrzymania w/w decyzji spowoduje u skarżącego wystąpienie nieodwracalnych skutków.
W konkluzji zażalenie wniesiono o zmianę zaskarżonego postanowienia i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji SKO w [..].
W uzasadnieniu skarżący podniósł, że jest kierowcą zawodowym i odmowa wstrzymania zaskarżonej decyzji wyrządzi mu i jego rodzinie szkodę oraz doprowadzi do nieodwracalnych skutków w postaci pozbawienia go możliwości zarobkowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Prawidłowość zaskarżonego postanowienia podlega ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego pod względem jego zgodności z regulacją zawartą w art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "P.p.s.a."), gdyż ten przepis dotyczy udzielenia stronie skarżącej tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu.
Stosownie do art. 61 § 1 P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty. Przesłanką wstrzymania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. O znacznej szkodzie, w tym szkodzie majątkowej, można mówić, jeśli rozmiary szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego są większe niż zwykle wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju. Przesłanka spowodowania trudnych do odwrócenia skutków także musi być rozważana z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie. Tak więc odwrócenie skutków wywołanych wykonaniem zaskarżonego aktu musi być trudniejsze niż zwykle w tego rodzaju przypadkach.
Stwierdzić należy, iż to na stronie składającej wniosek w trybie art. 61 § 3 P.p.s.a. ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą warunki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. Nie jest wystarczające samo złożenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Ustalenie, czy grożąca szkoda jest szkodą znaczną jest możliwe w oparciu o okoliczności konkretnej sprawy. Rzeczą Sądu jest zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają (lub nie) za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z tego przepisu spoczywa na wnioskodawcy. Przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia, przy czym uprawdopodobnienie nie może z reguły opierać się na samych twierdzeniach strony.
Sąd musi opierać się na jakimś materiale pozwalającym zająć stanowisko. Ciężar uprawdopodobnienia spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń (por. Kodeks postępowania cywilnego z komentarzem pod red. J. Jodłowskiego, Warszawa 1989, s. 426). Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. nie oznacza, iż Sąd jest zobligowany w każdym przypadku – niezależnie od okoliczności sprawy – uwzględnić wniosek strony skarżącej. Wniesienie skargi nie pociąga za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny Sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie (por. T. Woś [ w:] T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M.Romańska - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 294 i n.).
W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie prawidłowo przyjął, że wniosek strony nie zawiera argumentów, które przemawiałyby za koniecznością wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W niniejszej sprawie, skarżący zamieścił w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jednak nie przytoczył przy tym, żadnych okoliczności na poparcie tego wniosku, a tym samym nie udowodnił istnienia takiego związku. Nie można bowiem uznać, aby wymienione w skardze argumenty dotyczące naruszenia przepisów prawa, przez orzekające w sprawie organy stanowiły jednocześnie okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W ocenie Sądu, są to zarzuty skargi, których rozpoznanie na etapie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, byłoby przedwczesne, a w konsekwencji przeczyłoby celowi instytucji ochrony tymczasowej. Nie jest również wystarczające powtórzenie we wniosku treści przepisu. Rzeczą Sądu jest zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają (lub nie) za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu.
Odnosząc się natomiast do twierdzeń skarżącego zawartych w zażaleniu, że trudny do odwrócenia skutek i znaczna szkoda wiążą się z pozbawieniem go zarobkowania, należy wyjaśnić, że jest to okoliczność, która niewątpliwie utrudnia codzienne funkcjonowanie. Nie oznacza to jednak, że musi ona automatycznie powodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, a Sąd automatycznie musi wstrzymywać wykonanie takiej decyzji. Pojęcie potencjalnie znacznej szkody należy w tym przypadku odnieść do sytuacji jednostki, która o istnieniu tego niebezpieczeństwa wywodzi. Skoro jednak skarżący w złożonym wniosku nie określił swojej sytuacji finansowej, rodzinnej, i nie wynika ona również z akt sprawy, to Sąd nie może stwierdzić, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody.
Należy również podkreślić, że utrata zatrudnienia (zarobkowania), w świetle orzecznictwa NSA, nie spełnia wymogu przesłanek warunkujących wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji zawartych w art. 61 § 3 P.p.s.a. (patrz: postanowienia NSA z 16 kwietnia 2004 r. sygn. akt OZ 17/04, OZ 20/04).
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego powołując się na powyższe okoliczności strona skarżąca powinna chociażby uprawdopodobnić ich wystąpienie, wykraczając w ten sposób poza gołosłowne i ogólnikowe twierdzenia. Skarżąca nie uprawdopodobniła, że w jej konkretnej sytuacji takie okoliczności faktyczne zachodzą, co przemawiałoby za uwzględnieniem wniosku. Same twierdzenia strony nie są w tym zakresie wystarczające. W tym celu strona skarżąca winna tak określić ewentualną szkodę i wskazać na skutki, które trudno będzie odwrócić, by sąd mógł stwierdzić, w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji istotnie trudne do odwrócenia.
Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.