Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 10 września 2015 r. sygn. akt II SA/Wa 292/15 (dalej zarządzenie z 10 września 2015 r. sygn. akt II SA/Wa 292/15) Zastępca Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej Zastępca Przewodniczącego Wydziału II) w związku z wnioskiem A. Z. (dalej skarżący) z dnia 20 sierpnia 2015 r. o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 sierpnia 2015 r. sygn. akt II SA/Wa 292/15 (dalej wyrok z 13 sierpnia 2015 r.) wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł w terminie 7 dni.
W piśmie tym podano, że wymienioną kwotę należy uiścić w kasie Sądu bądź na podany rachunek bankowy Sądu w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej (k. 67, 69, 71v akt sądowych).
Zażalenie na to zarządzenie wywiódł A. Z. (k. 76-77 akt sądowych).
Skarżący wniósł o uchylenie skarżonego zarządzenia w całości. W uzasadnieniu skarżący podał, że opłaty kancelaryjne pobierane za odpis orzeczenia z uzasadnieniem mają charakter daniny publicznej, co uzasadnia wywody skarżącego, że opłata ta jest nienależna, z uwagi na uiszczony wpis od skargi. Wniesienie skargi kasacyjnej do NSA uzależnia się jednak od wniosku strony, której skargę Sąd I instancji oddalił. Ze względu na nierówne traktowanie stron skarżący wnioskuje o wystąpienie do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym w powyższej kwestii, celem rozstrzygnięcia tej sprawy. Dodatkowo skarżący zwrócił uwagę na fakt, że wyroki NSA wraz z uzasadnieniem dostępne są dla wszystkich osób.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Prawidłowo skarżący został wezwany do uiszczenia opłaty kancelaryjnej, stosownie do § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. nr 221, poz.2192).
Zgodnie z art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej ppsa) opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenie z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządza ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek, po uprzednim wezwaniu strony do jej uiszczenia.
Oznacza to, że prawidłowo Sąd I instancji, zarządzeniem z 10 września 2015 r. sygn. akt II SA/Wa 292/15 Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej, pod rygorem odrzucenia wniosku w związku ze złożonym z wnioskiem strony skarżącej.
Pozostałe zarzuty podniesione w zażaleniu nie są relewantne.
Nie wszystkie uzasadnienia są dostępne dla wszystkich; sporządzenia uzasadnienia ma skutek procesowy dla strony (art. 141 § 2 ppsa). W sprawie nie zachodziła potrzeba wystąpienia z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego, bowiem Sąd nie nabrał wątpliwości co do zgodności aktu normatywnego z wzorcami kontroli (art. 193 ppsa).
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.