Postanowienie NSA z 8 stycznia 2016 r., I OZ 1772/15

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 8 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenie B. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 30 października 2015 r., sygn. akt III SA/Gd 540/15, o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Sprawa

w sprawie ze skargi B. G. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Marzenna Linska – Wawrzon

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 30 października 2015 r., sygn. akt III SA/Gd 540/15, po rozpoznaniu złożonego w skardze wniosku B. G., odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody Pomorskiego z dnia 7 maja 2015 r. w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarżąca, poza sformułowaniem żądania wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, nie uzasadniła swojego wniosku. Zdaniem Sądu brak uzasadnienia wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej uniemożliwia Sądowi jego merytoryczną ocenę, co uzasadniało jego oddalenie na podstawie art. 61 § 3 a contrario ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, w którym zarzuciła "sfałszowanie skargi, o której mowa w uzasadnieniu tego postanowienia w zakresie objętym tym postanowieniem" oraz podniosła argumenty dotyczące zawieszenia postępowania sądowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. zwana dalej "p.p.s.a.") sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.

W rozpoznawanej sprawie zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został uzasadniony. Nie podano bowiem okoliczności, które wskazywałyby, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wyrządzić stronie skarżącej znaczną szkodę lub wywoływałoby trudne do odwrócenia skutki.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego ten brak wniosku miał charakter braku usuwalnego. W orzecznictwie i literaturze przyjmuje się, że w sytuacji braków we wniosku polegających na niepowołaniu jakichkolwiek okoliczności, które wskazywałyby na to, że wykonanie aktu mogłoby wyrządzić skarżącemu znaczną szkodę lub wywołać trudne do odwrócenia skutki, należy wezwać skarżącego na mocy art. 49 § 1 p.p.s.a. do uzupełnienia wniosku w zakreślonym terminie ze skutkami wymienionymi w tym przepisie (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. R. Hausera, M. Wierzbowskiego, C.H. Beck, Warszawa 2011, s. 338 oraz powołane tam orzecznictwo).

Zauważyć należy, iż Sąd Wojewódzki wydając zaskarżone postanowienie, nie skorzystał z możliwości, jaką stwarza przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. i nie wezwał skarżącej do uzupełnienia wniosku, jednak uchybienie to nie miało wpływu na wynik sprawy. Strona mając wiedzę o obowiązku wykazania przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji również w zażaleniu nie podała okoliczności mających świadczyć o wystąpieniu przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji tj.: możliwości wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Okoliczności takie nie wynikają również z materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy.

W tej sytuacji, wobec braku zaistnienia przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, należało uznać, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

Wskazać ponadto trzeba, że w istocie merytoryczna argumentacja zażalenia nie dotyczy przedmiotu zaskarżenia, lecz dotyczy kwestii zawieszenia postępowania sadowego.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi