Uzasadnienie
Decyzją z dnia 22 grudnia 1992 r. Burmistrz Dzielnicy Żoliborz, po rozpatrzeniu wniosku H. R., zatwierdził projekt podziału nieruchomości uregulowanej w księdze wieczystej nr 94986, stanowiącej w ewidencji gruntów działkę nr [...] /12 w obrębie [...], na projektowane działki ewidencyjne nr: [...], przeznaczone pod zabudowę mieszkaniową z usługami oraz działki nr ew. [...], przeznaczone pod dojazd i pozostające nadal własnością dotychczasowego właściciela ze służebnością przejścia i przejazdu dla wszystkich pozostałych w wyniku podziału działek.
Z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji podziałowej wystąpili H. R. i M. R. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie decyzją z dnia [...] grudnia 1992 r. stwierdziło nieważność decyzji podziałowej w części, w której rozstrzyga ona o tym, że działki ew. nr [...] i [...], przeznaczone pod dojazd pozostają nadal własnością dotychczasowego właściciela ze służebnością przejścia i przejazdu dla wszystkich powstałych w wyniku podziału działek oraz że granice działki mogą ulec zmianie po zatwierdzeniu planu szczegółowego osiedla "Radiowo" jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa, tj. art.10 ust.1 i 5 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości, a w pozostałym zakresie odmówiło stwierdzenia nieważności tej decyzji.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie, po rozpoznaniu wniosku H. R. i M. R., o ponowne rozpoznanie sprawy decyzją z dnia [...] marca 2013 r., utrzymało w mocy decyzję z dnia [...] grudnia 1992 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 marca 2015 r., sygn. akt I SA/Wa 2285/14, oddalił skargę M. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] maja 2014 r.
W dniu 16 lipca 2015 r. skarżący wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Poinformował jednocześnie, że w dniu [...] czerwca 2015 r. zmarła uczestniczka postępowania H. R.. W odpowiedzi na pismo Sądu z dnia 22 lipca 2015 r., Urząd Stanu Cywilnego m.st. Warszawy nadesłał odpis zupełny aktu zgonu H. R..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 9 września 2015, sygn. akt I SA/Wa 2285/14, na podstawie 124 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zawiesił postępowania międzyinstancyjne z uwagi na śmierć uczestniczki postępowania H. R..
Zażalenia na powyższe postanowienie wnieśli uczestnicy postępowania A. A. oraz M. B.. W obu zażaleniach podkreślono, że skarżący – M. R. we wniesionej skardze wskazał, że H. R. nie jest od 29 lutego 2000 r. właścicielem nieruchomości będącej przedmiotem postępowania w związku z czym utraciła przymiot strony postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenia nie mają usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej p.p.s.a.) sąd zawiesza postępowanie z urzędu między innymi w razie śmierci strony lub jej przedstawiciela ustawowego, utraty przez nich zdolności procesowej, utraty przez stronę zdolności sądowej. Brzmienie powyższego przepisu oznacza, że zawieszenie postępowania z przyczyn w nim wskazanych jest obligatoryjne i następuje z urzędu. Przepis art. 12 p.p.s.a. za stronę postępowania uważa również jego uczestnika.
Odnosząc się do zarzutów rozpoznawanych zażaleń, stwierdzić trzeba, że H. R. stała się z mocy prawa uczestnikiem postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na udział w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie z art. 33 § 1 p.p.s.a. osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Przepis art. 124 § 1 pkt 1 p.p.s.a. nie ogranicza swojej dyspozycji jedynie do strony skarżącej, ale dotyczy wszystkich stron tego postępowania, a więc również jego uczestników.
Zaznaczyć należy, że będąca przedmiotem kontroli decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] maja 2014 r. oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu pierwszej instancji wydane zostały w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji [...] grudnia 1992 r. dotyczącej podziału nieruchomości wydanej na wniosek H. R..
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem stroną postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej jest nie tylko strona postępowania zwykłego zakończonego wydaniem kwestionowanej decyzji, lecz również każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczyć mogą skutki stwierdzenia nieważności decyzji. Istotne jest również to, że skutki ewentualnego stwierdzenia nieważności decyzji w postaci wyeliminowanie jej z obrotu prawnego mogą dotyczyć praw i obowiązków zmarłej uczestniczki postępowania, a w konsekwencji spadkobierców.
Mając powyższe na uwadze wskazać trzeba, że w sprawie, z uwagi na śmierć uczestniczki postępowania, zaistniały przesłanki do zawieszenia postępowania sądowego do dnia zgłoszenia się lub wskazania następców prawnych zmarłej albo do dnia ustanowienia we właściwej drodze kuratora spadku (art. 128 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.