Uzasadnienie
J.W. przedmiotem skargi złożonej w dniu 25 września 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie uczyniła decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z [...] września 2015 r. nr [...] o odmowie przyznania zasiłku celowego na pokrycie kosztów opłat za gaz, energię elektryczną, wywóz śmieci, wodę i drobne remonty. Jednocześnie zwróciła się o przyznanie jej w niniejszej sprawie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie postanowieniem z dnia 4 listopada 2015 r. sygn. akt II SA/Rz 1483/15 umorzył postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (pkt I) oraz odmówił J.W. przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata (pkt II).
Na skutek sprzeciwu skarżącej co do punktu II w/w postanowienia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 16 listopada 2015 r. sygn. akt II SA/Rz 1483/15 utrzymał go w mocy.
Powyższe postanowienie z dnia 16 listopada 2015 r. stało się przedmiotem zażalenia J.W. do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 24 listopada 2015 r. sygn. akt II SA/Rz 1483/15 odrzucił zażalenie J.W. W uzasadnieniu postanowienia podał, że w dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658). Niniejsze postępowanie sądowe zostało wszczęte skargą wniesioną po tej dacie, dlatego zgodnie z art. 2 ustawy nowelizującej, przepis art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej w skrócie p.p.s.a.), stosuje się w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą.
Zgodnie z art. 260 § 1 p.p.s.a. w obecnie obowiązującym brzmieniu, rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień referendarza sądowego, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 (w tym od postanowień o odmowie przyznania prawa pomocy – art. 258 § 1 pkt 7 p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Wniesienie sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 p.p.s.a.). Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (art. 260 § 3 p.p.s.a.).
W ocenie Sądu pierwszej instancji nie ulega wątpliwości, że ustawodawca nie przewidział możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie prawa pomocy, wydane na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a. o utrzymaniu w mocy postanowienia referendarza sądowego. Zarówno art. 194 § 1 p.p.s.a., ani żaden inny przepis tej ustawy nie przyznaje stronie możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie sądu w w/w przedmiocie, gdyż w tym zakresie jest to wojewódzki sąd administracyjny orzeka w drugiej instancji.
Wobec powyższego, zażalenie J.W. – jako niedopuszczalne – podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 197 § 2 i art. 178 p.p.s.a.
Powyższe postanowienie z dnia 24 listopada 2015 r. stało się przedmiotem zażalenia J.W. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wyraziła niezadowolenie z rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 260 § 1 i 2 p.p.s.a., w brzmieniu obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015 r. (postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte po tej dacie), rozpoznając sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego w sprawie przyznania prawa pomocy, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Wniesienie sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność, zaś sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu.
Zgodnie z treścią art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których rodzaje wymieniono w tym przepisie. W rozpoznawanej sprawie J.W. wniosła zażalenie na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, które nie podlega zaskarżeniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W tej sytuacji jej zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 16 listopada 2015 r. sygn. akt II SA/Rz 1483/15, jako niedopuszczalne, podlegało odrzuceniu, a zatem zaskarżone postanowienie z dnia 24 listopada 2015 r. odpowiada prawu.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.