Postanowienie NSA z 21 stycznia 2010 r., I OZ 18/10

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 21 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. P na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 grudnia 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 1275/09 o odrzuceniu sprzeciwu J. P

Od orzeczenia

od postanowienia referendarza sądowego z dnia 29 października 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 1275/09 o odmowie przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie

Skład

Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek przewodniczący

Sprawa

w sprawie ze skargi J. P na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] maja 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania środków finansowych na realizację projektu badawczego postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 9 grudnia 2009 r. odrzucił sprzeciw skarżącego J. P od postanowienia referendarza sądowego z dnia 29 października 2009 r. o odmowie przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie w sprawie z jego skargi na na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] maja 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania środków finansowych na realizację projektu badawczego.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że postanowienie referendarza sądowego zostało doręczone skarżącemu w dniu 6 listopada 2009 r., sprzeciw zaś od powyższego postanowienia został złożony w dniu 22 listopada 2009 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), podczas gdy ostatni dzień do jego wniesienia przypadał na 13 listopada 2009 r.

W zażaleniu na powyższe postanowienie J. P podniósł, że obok spraw sądowych, które podejmuje w interesie społecznym, ma jeszcze wiele obowiązków związanych z zapewnieniem bytu rodzinie. Ponadto wskazał, że opóźnienie w złożeniu zażalenia było spowodowane ciężkim wypadkiem samochodowym, a przesyłkę podpisała żona, która z uwagi na stan zdrowia skarżącego nie chciała mu jej pokazywać.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "P.p.s.a., sprzeciw należy wnieść w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. W myśl art. 259 § 2 P.p.s.a. sprzeciw wniesiony po terminie Sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym. Odrzucenie sprzeciwu oznacza, że nie jest on rozpatrywany co do istoty.

Jak wynika z akt sprawy, postanowienie referendarza sądowego zostało doręczone skarżącemu w dniu 6 listopada 2008 r. (k. 30 akt sądowych) wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia środka zaskarżenia, zaś sprzeciw został złożony w dniu 22 listopada 2008 r., czyli dziewięć dni po terminie. Zauważyć także należy, że postanowienie z dnia 29 października 2009 r. zostało skarżącemu prawidłowo doręczone na wskazany przez niego adres do doręczeń (zwrotne potwierdzenie odbioru podpisane: J. P). Powołana przez skarżącego w zażaleniu okoliczność, że postanowienie odebrała żona skarżącego nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, bowiem skarżący nie wykazał aby postanowienia mu nie doręczono, albo nie doręczono w terminie wskazanym na zwrotnym potwierdzeniu jego odbioru.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.