Postanowienie NSA z 2 lutego 2023 r., I OZ 18/23

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 2 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. sp. z o.o. z siedzibą w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 listopada 2022 r. sygn. akt II SA/Kr 1367/21

Sprawa

w sprawie ze skargi P. sp. z o.o. z siedzibą w K. na uchwałę nr XXXIV/445/08 Rady Miasta Krakowa z dnia 13 lutego 2008 r. w sprawie zasad najmu lokali użytkowych stanowiących własność Gminy Miejskiej Kraków, na czas nieoznaczony, na czas oznaczony dłuższy niż 3 lata oraz w przypadku, gdy po umowie zawartej na czas oznaczony do 3 lat strony zawierają kolejne umowy, których przedmiotem jest ten sam lokal postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 28 listopada 2022 r. odrzucił wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu do rozpatrzenia pisma z 31 stycznia 2022 r. Sąd I instancji uznał, że w okolicznościach niniejszej sprawy nie można mówić o uchybieniu terminowi do dokonania czynności procesowej. Wskazał, że na mocy zarządzenia z 28 grudnia 2021 r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków wniesionej skargi, między innymi poprzez przedstawienie dowodu, że przed wniesieniem skargi wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. W zakreślonym 7 –dniowym terminie, 6 stycznia 2022 r. skarżący złożył pismo, w którym ustosunkował się do wezwania sądu, wskazując między innymi, że na gruncie obowiązujących przepisów brak jest wymogu wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. W dniu 31 stycznia 2022 r. wpłynęło kolejne pismo pełnomocnika strony skarżącej zatytułowane jako uzupełnienie pisma z dnia 6 stycznia 2022 r. Pismo to wraz z załącznikami zostało niezwłocznie dołączone do akt sprawy (k. 189 – 202 akt sądowych). W dniu 4 lutego 2022 r. zostało wydane postanowienie o odrzuceniu skargi, które zostało wszyte na k. 204. W oparciu o powyższe Sąd I instancji stwierdził, że wbrew twierdzeniom zawartym w procedowanym wniosku o przywrócenie terminu Sąd, orzekając 4 lutego 2022 r., zapoznał się z pismem z 31 stycznia 2022 r. Ponowne jego dołączenie do akt sprawy 19 października 2022 r. z adnotacją pracownika sekretariatu o jego odnalezieniu było w tej sytuacji zbędne. Niemniej jednak, niezależnie od tego, kiedy pismo z 31 stycznia 2022 r. zostałoby dołączone do akt sprawy wniosek o przywrócenie terminu do jego rozpoznania jest niedopuszczalny. Nie można bowiem przywrócić terminu do "rozpatrzenia odnalezionego pisma", które zostało złożone z wyłącznej inicjatywy strony skarżącej i zawierało jedynie dodatkowe wyjaśnienia w sprawie. Mając powyższe na uwadze Sąd I instancji odrzucił wniosek strony skarżącej na podstawie art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2022 r., poz. 329; dalej: P.p.s.a.).

W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącej podniósł, że 19 października 2022 r. do akt sprawy zostało wszyte złożone przez niego pismo z dnia 31 stycznia 2022 r. wraz z załącznikami. W uzasadnieniu postanowienia odrzucającego skargę, Sąd w żadnym zakresie nie odniósł się do pisma z 31 stycznia 2022 r., które dowodziło, że skarżąca wzywała Gminę do usunięcia naruszenia prawa, a treść notatki pracownika Sądu o jego odnalezieniu pomiędzy aktami 19 października 2022 r., sugerowała że być może Sąd nie miał możliwości zapoznania się z ważnym pismem dowodowym.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 § 1 i 87 § 4 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Jednocześnie ustawodawca w art. 88 P.p.s.a. postanowił, że spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, że złożenie wniosku o przywrócenie terminu uwarunkowane jest przede wszystkim tym, by zobowiązanie do dokonania czynności leżało po stronie skarżącego, a nie Sądu. To stronie musi upłynąć termin na dokonanie czynności procesowej, bowiem dopiero wówczas czynność taka staje się bezskuteczna (art. 85 P.p.s.a.). Wniosek może zatem dotyczyć wyłącznie przywrócenia terminu wynikającego z przepisu prawa do podjęcia czynności procesowej przez stronę, podlegającej rozpoznaniu przez sąd. Tymczasem wniosek strony skarżącej z 14 listopada 2022 r. odnosi się do uchybienia, które w ocenie wnioskodawcy, popełnione zostało przez sąd. Skarżąca domaga się bowiem przywrócenia terminu do rozpatrzenia "odnalezionego pisma" z 31 listopada 2022 r. wraz z załącznikami, które zostało wszyte do akt sprawy dopiero 19 października 2022 r. Tak sformułowane żądanie, jako że nie dotyczy czynności strony, dla której biegnie termin procesowy, jest niedopuszczalne. Prawidłowo zatem WSA odrzucił wniosek skarżącej na podstawie art. 88 P.p.s.a.

Dodatkowo podkreślić należy, że dołączenie do akt sprawy przez Sąd I instancji po raz kolejny pisma z 31 stycznia 2022 r. pozostawało bez wpływu na sytuację procesową strony skarżącej. Był to bowiem drugi egzemplarz tego pisma (wydruk dokumentu elektronicznego). Pierwszy został włączony do akt niezwłocznie, jeszcze przed wydaniem przez Sąd Wojewódzki postanowienia o odrzuceniu skargi.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., oddalił zażalenie.