Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 29 grudnia 2014 r., sygn. akt IV SO/Wa 44/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił Z. R. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Sąd I instancji uznał, iż w niniejszej sprawie zachodzi oczywista bezzasadność skargi o wznowienie postępowania, jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia, bowiem w istocie sprowadza się jedynie do polemiki z rozważaniami sądów administracyjnych wyrażonymi w postanowieniach z dnia 23 lipca 2014 r., sygn. akt IV SO/Wa 24/14 oraz I OZ 937/14.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Z. R. domagając się jego uchylenia i przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Przepis art. 247 p.p.s.a. wprowadza bowiem samodzielną, negatywną przesłankę przyznania stronie prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Prawo to nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi, co oznacza, że ocena w tym przedmiocie dokonywana jest w oderwaniu od sytuacji materialnej strony. Stwierdzenie przez sąd, że w sprawie zachodzi sytuacja oczywistej bezzasadności skargi skutkuje odmową przyznania prawa pomocy (por. postanowienie NSA z dnia 28 listopada 2012 r., sygn. akt II FZ 906/12).
W niniejszej sprawie Sąd I instancji uznał, iż zachodzi oczywista bezzasadność skargi o wznowienie postępowania z uwagi na nieoparcie jej na ustawowej przesłance wznowienia. Stanowisko to zasługuje na aprobatę. Należy bowiem zauważyć, iż sformułowanie podstawy wznowienia przez przytoczenie odpowiednich przepisów nie oznacza oparcia skargi na ustawowej przesłance wznowienia, jeżeli z uzasadnienia jej nie wynika, czy taka podstawa zachodzi. Taka skarga jako nieoparta na ustawowej przesłance wznowienia podlega odrzuceniu na podstawie art. 280 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Skarżący skargę o wznowienie postępowania oparł na podstawie art. 271 pkt 2 p.p.s.a. wskazując, iż został pozbawiony możności działania. Skarżący jednak w uzasadnieniu owej skargi nie sprecyzował w żaden sposób na czym miała polegać owa niemożność działania. Z uzasadnienia skargi o wznowienie wynika, że skarga stanowi jedynie polemikę z rozważaniami Sądów wyrażonymi w postanowieniach z dnia 23 lipca 2014 r., sygn. akt IV SO/Wa 24/14 oraz I OZ 937/14. A zatem, uznać należy, że Sąd I instancji prawidłowo zastosował w sprawie art. 247 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.