Postanowienie NSA z 26 marca 2008 r., I OZ 181/08

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 26 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 listopada 2007 r. sygn. akt III SA/Kr 449/07 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Sprawa

w sprawie ze skargi J. B. na orzeczenie Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej dla Studentów Uniwersytetu [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wydalenia z uczelni postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej dla Studentów Uniwersytetu [...].

Skład

Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge - Lissowska

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny Krakowie odmówił J. B. wstrzymania wykonania zaskarżonej przez nią decyzji Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej dla Studentów Uniwersytetu [...]. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż skarżąca nie wykazała, aby zachodziły przesłanki wskazane w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku. Sąd podkreślił, iż J. B. nie wskazała na jakiekolwiek okoliczności, które mogłyby stanowić niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, powołując jako uzasadnienie wniosku jedynie treść art. 61 § 3.

Zażalenie na to postanowienie wniosła J. B., domagając się jego uchylenia lub zmiany. W uzasadnieniu skarżąca stwierdziła, iż wnosiła o wstrzymanie wykonania orzeczenia Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej dla Studentów Uniwersytetu [...] a nie decyzji, gdyż organ ten nie jest władnym do wydania decyzji administracyjnej. Ponadto strona podniosła, iż okoliczności określone w art. 61 § 3 powołanej ustawy zostały przez nią przytoczone w uzasadnieniu skargi, a z orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, iż Sąd może rozpoznać wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nawet jeśli nie zawiera on uzasadnienia, biorąc pod uwagę okoliczności możliwe do wyinterpretowania na podstawie akt sprawy. J. B. podkreśliła także, iż orzeczenie Komisji oznacza automatyczne skreślenie jej z listy studentów, a z uwagi na długi czas oczekiwania na wydanie orzeczenia przez Sąd skutki niewstrzymania tego orzeczenia stają się oczywiste. Strona stwierdziła ponadto, że Sąd nie dopełnił obowiązku wynikającego z art. 6 wskazanej ustawy i nie pouczył jej o skutkach nieuzasadnienia wniosku.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może nastąpić jedynie wówczas gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wprawdzie wykazanie takiego niebezpieczeństwa spoczywa na stronie, która w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności winna uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na możliwość zaistnienia przesłanek o jakich mowa w powołanym przepisie, jednakże zasadnym jest stanowisko skarżącej, iż w razie gdy niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w sposób niewątpliwy wynika z całości okoliczności sprawy Sąd powinien te okoliczności wziąć pod uwagę z urzędu.

W przedmiotowej sprawie J. B., domagając się w skardze wstrzymania wykonania zaskarżonego przez nią orzeczenia Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej dla Studentów Uniwersytetu [...], nie zawarła we wniosku uzasadnienia, powołując się jedynie na treść art. 61 § 3 wskazanej ustawy, jednakże w zażaleniu podniosła, iż wykonanie zaskarżonego orzeczenia spowoduje automatyczne skreślenie jej z listy studentów, co w sposób nie budzący wątpliwości wywoła skutki o jakich mowa w powołanym przepisie. Stanowisko to uznać należy za zasadne. Zaskarżonym orzeczeniem skarżąca wydalona została bowiem z uczelni, a zatem niewątpliwie wykreślona zostanie ona z listy studentów, co może mieć negatywne i trudne do odwrócenia skutki nawet w przypadku uwzględnienia jej skargi.

Na marginesie nadmienić należy, iż istotnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie błędnie określił w sentencji postanowienia zaskarżony akt, bowiem skarga dotyczyła orzeczenia dyscyplinarnego wydanego przez Odwoławczą Komisję Dyscyplinarną dla Studentów Uniwersytetu [...], jednakże uchybienie to nie ma wpływu na wynik sprawy.

Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 188 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.