Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zawiesił postępowanie sądowe zainicjowane skargą Gminy Miasto R. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] uchylająca w całości decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia [...] maja 2013 r., którą ustalono odszkodowanie za przejęcie prawa własności nieruchomości gruntowej, na rzecz Gminy Miasto R., na podstawie ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta R. z dnia [...] listopada 2011 r. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej pn. Rozbudowa ul. S.", oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...] o pow. [...] ha, obrębu ewidencyjnego nr [...] R., obj. księgą wieczystą [...] w wysokości [...] zł na rzecz Z. P.; w pkt 2) o zobowiązaniu Gminy Miasto R. do wypłaty ustalonego odszkodowania, w terminie 14 dni licząc od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna oraz przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
W uzasadnieniu orzeczenia Sąd pierwszej instancji stwierdził, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 14 maja 2015 r., sygn. akt I OSK 2071/13 przedstawił składowi siedmiu sędziów NSA do rozstrzygnięcia następujące zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: "Czy w postępowaniu administracyjnym, w którym decyzję o odszkodowaniu, należnym od powiatu – jako samorządowej osoby prawnej – wydał w pierwszej instancji starosta, będący - na podstawie art. 26 ust. 2 i art. 34 ust. 1 ustawy z 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym przewodniczącym zarządu powiatu i reprezentujący powiat na zewnątrz lub w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w toku którego następuje kontrola takiej decyzji, powiat ten może występować w charakterze strony?".
Sąd Wojewódzki uznał, że odpowiedź na to zagadnienie będzie miała wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, która dotyczy analogicznej kwestii w odniesieniu do Gminy Miasto R. (jako podmiotu potencjalnie zobowiązanego do wypłaty odszkodowania i wnoszącego skargę do sądu administracyjnego) oraz jej organu wykonawczego - Prezydenta Miasta R., wykonującego zadania starosty (jako zobowiązanego do wydania decyzji o odszkodowaniu za przejęte przez Gminę grunty pod realizację inwestycji drogowej).
Z tego względu Sąd I instancji, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej "P.p.s.a."), zawiesił postępowanie sądowe do czasu rozstrzygnięcia przez NSA opisanego powyżej zagadnienia prawnego.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł uczestnik postępowania – Z. P. podnosząc, że postępowanie w sprawie odszkodowania za wywłaszczone grunty trwa już 5 lat a zawieszenie postępowania sądowego powoduje jego dalsze przedłużenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Regulacja art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. przewiduje, że między daną sprawą sądowoadministracyjną a innym postępowaniem, o którym stanowi przepis, istnieć musi związek tego rodzaju, że wynik, toczącego się już postępowania, będzie miał charakter prejudycjalny dla sprawy, która ma być zawieszona. Innymi słowy rozstrzygnięcie w tej drugiej sprawie, wtedy tylko upoważniać będzie do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, kiedy podjęte w niej rozstrzygnięcie będzie miało decydujące znaczenie dla sposobu rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej, która ma być zawieszona.
Sąd Wojewódzki prawidłowo stwierdził, że w sprawie ujawniło się tożsame zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości, jak w sprawie o sygn. I OSK 2071/13. Stroną skarżącą w niniejszym postępowaniu sądowym jest Gmina Miasto R. (podmiot potencjalnie zobowiązany do wypłaty odszkodowania), z kolei żądanie wypłaty odszkodowania zostało skierowane do Prezydenta Miasta R., który w tej kwestii wydał decyzję w I instancji. Oznacza to, że konieczne będzie rozstrzygnięcie dopuszczalności występowania w charakterze strony wspólnoty samorządowej, w sytuacji gdy w pierwszej instancji rozstrzygał jej organ wykonawczy. Ta kwestia zostanie natomiast przesądzona w przyszłej uchwale.
Z tego względu, za zasadne uznać należało zawieszenie postępowania do czasu podjęcia przez Naczelny Sąd Administracyjny uchwały w sprawie o sygn. akt I OSK 2071/13.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.