Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 17 listopada 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek P.S. o przyznanie prawa pomocy.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że pismem z dnia 7 sierpnia 2015 r., uzupełnionym w dniu 1 września 2015 r., P.S. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Zarządzeniami z dnia 8 września 2015 r. wezwano skarżącego P.S. do uzupełnienia wniosku, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, poprzez złożenie oświadczenia o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. Jednocześnie zobowiązano skarżącego do złożenia dodatkowych dokumentów celem oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych. W zakreślonym terminie skarżący nie wykonał jednak powyższych wezwań Sądu. Z tych względów, w ocenie Sądu I instancji, konieczne było pozostawienie wniosku strony bez rozpoznania z uwagi na treść art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej jako "P.p.s.a.").
W zażaleniu P. S. domagał się uchylenia zaskarżonego zarządzenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Stosownie do art. 252 § 1 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Zgodnie zaś z § 1a powołanego przepisu w brzmieniu obowiązującym wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie, które składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli o treści: "Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia."
Z akt sprawy wynika, że wezwany przez Sąd pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania wnioskodawca nie złożył stosownego oświadczenia, o którym mowa wyżej. Nie uzupełnił również powyższego wniosku w zakresie nadesłania dodatkowych dokumentów. Siedmiodniowy termin do wykonania zarządzeń z dnia 8 września 2015 r. upłynął zatem bezskutecznie. W tej sytuacji Sąd I instancji zobligowany był pozostawić wniosek bez rozpoznania, zgodnie z treścią art. 257 P.p.s.a., w myśl którego pozostawienie wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania ma miejsce, gdy strona złożyła wniosek w innej formie niż na urzędowym formularzu, jak również gdy strona nie uzupełniła w zakreślonym przez sąd terminie braków wniosku. Zasadnie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił wniosek P. S. bez rozpoznania.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w punkcie 2 postanowienia. Na podstawie art. 156 § 3 w związku z art. 166 P.p.s.a., NSA orzekł jak w punkcie 1 postanowienia.