Postanowienie NSA z 16 marca 2010 r., I OZ 182/10

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 16 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. K. na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 stycznia 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1793/08 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

Sprawa

w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] października 2008 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Jan Paweł Tarno przewodniczący

Uzasadnienie

Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 stycznia 2010 r. pozostawiono bez rozpoznania wniosek W. K. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

W uzasadnieniu wskazano, iż w piśmie z 9 grudnia 2009 r. skarżący zawarł wniosek o "wyłączenie sędziów Warszawy". W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 grudnia 2009 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia tego wniosku, poprzez wskazanie sędziów, których przedmiotowy wniosek dotyczy, podanie przyczyn uzasadniających wyłączenie oraz powołanie okoliczności lub dowodów uprawdopodobniających istnienie przyczyn wyłączenia w odniesieniu do każdego sędziego, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie doręczono 23 grudnia 2009 r.

W zarządzeniu z 20 stycznia 2010 r., jako podstawę prawną pozostawienia wniosku o wyłączenie sędziów bez rozpoznania powołano art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).

Wydając zaskarżone zarządzenie, Przewodnicząca Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie podniosła, iż zgodnie z poglądem wyrażonym przez Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 21 kwietnia 2004 r. sygn. akt III CO 2/04 (OSNC 2004/12/207), "wniosek o wyłączenie sędziego musi określać osobę (tożsamość) sędziego, którego dotyczy, oraz wskazywać zindywidualizowane przyczyny wyłączenia. Jeżeli wniosek dotyczy większej liczby sędziów, wszyscy oni muszą być oznaczeni przez wskazanie imion i nazwisk, a przyczyny wyłączenia powinny być odniesione do każdego z nich. Braki lub niedokładności wniosku w tym zakresie uniemożliwiają nadanie mu właściwego biegu".

Pismem z 28 stycznia 2010 r., skarżący wniósł zażalenie od wskazanego zarządzenia z dnia 20 stycznia 2010 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z przepisem art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) Sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.

Wniosek o wyłączenie sędziów, powinien odpowiadać wymogom formalnym określonym w art. 46 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a dodatkowo, zgodnie z brzmieniem art. 20 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zawierać uprawdopodobnienie przyczyny wyłączenia.

Zgodnie z przytoczonym poglądem Sądu Najwyższego, "jeżeli wniosek dotyczy większej liczby sędziów, wszyscy oni muszą być oznaczeni przez wskazanie imion i nazwisk, a przyczyny wyłączenia powinny być odniesione do każdego z nich. Braki lub niedokładności wniosku w tym zakresie uniemożliwiają nadanie mu właściwego biegu".

Jednocześnie w myśl art. 49 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Nie ulega wątpliwości, że wniosek skarżącego, w którym domagał się wyłączenia sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie odpowiadał powyższym wymaganiom, dlatego też prawidłowo wezwano pełnomocnika W. K. do uzupełnienia braków formalnych tego wniosku.

Mimo doręczonego wezwania, strona nie uzupełniła braków formalnych wniosku o wyłączenie sędziów, prawidłowo pouczona o skutkach niedopełnienia tej czynności. W związku z powyższym, zasadnie Przewodnicząca Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządziła pozostawienie tego wniosku bez rozpoznania.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.