Uzasadnienie
Pismem z dnia 4 kwietnia 2017 r. radca prawny M.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w imieniu Z.N., S.S., Z. M. skargę na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [..] lutego 2017 r., znak: [..].
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 maja 2017 r., sygn. akt: IV SA/Wa 1214/17 wezwano pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi przez nadesłanie pełnomocnictw procesowych uprawniających do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Wezwanie doręczono na wskazany w skardze adres kancelarii w dniu 24 maja 2017 r.
Postanowieniem z dnia 12 czerwca 2017 r., sygn. akt: IV SA/Wa 1214/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [..] lutego 2017 r., znak: [..], wskazując w uzasadnieniu postanowienia, że pomimo prawidłowego pouczenia o skutkach niewykonania zarządzenia wzywającego do uzupełnienia braków formalnych skargi, radca prawny M.K. nie wykazał swojego umocowania do reprezentowania skarżących.
W zażaleniu na powyższe postanowienie radca prawny M.K. podniósł, że pełnomocnictwa skarżących zostały dołączone do wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Miasta Gorlice z dnia [..] stycznia 1978 r., nr [..] obejmowały one również upoważnienie do reprezentowania skarżących przed wszystkimi sądami.
W odpowiedzi, uczestnik postępowania – [..] w W. wniósł o oddalenie zażalenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369) zwanej dalej p.p.s.a., wniesiona do Sądu I instancji skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 57 § 1 p.p.s.a.). Każde pismo strony powinno zawierać podpis tej strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W odniesieniu do skargi ustawa przewiduje skutek odrzucenia skargi, której braków formalnych strona nie uzupełniła (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
Brakiem formalnym skargi jest brak podpisu pełnomocnika, bądź też brak podpisu strony w razie ustalenia, że osoba, która podpisała skargę, nie jest uprawniona do reprezentacji tej strony. Niewątpliwym jest więc, że podpisanie skargi przez osobę, która nie może być pełnomocnikiem lub nie wykazała, że mocodawca udzielił jej pełnomocnictwa jest brakiem formalnym, który może podlegać usunięciu przez wezwanie strony do podpisania skargi bądź wezwanie do przedstawienia umocowania do działania w imieniu skarżącego. Zgodnie z treścią przepisu art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie.
W niniejszej sprawie skarga na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [..] lutego 2017 r., znak: [..] została w imieniu skarżących złożona przez radcę prawnego, a więc profesjonalnie działający podmiot, który stosownie do w/w przepisu powinien był dołączyć do składanej skargi pełnomocnictwa udzielone mu przez mocodawców lub ich wierzytelne kopie. Brak w tym zakresie, jako brak formalny skargi, mógł zostać uzupełniony na wezwanie Sądu. Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi skierowane do wnoszącego skargę radcy prawnego pozostało bez odpowiedzi. Wbrew twierdzeniu zażalenia, odrzucenie skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w tej sytuacji nie było obarczone błędem, skoro przepis art. 46 § 3 p.p.s.a. wskazuje wyraźnie, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Nie ulega wątpliwości, że skarga na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [..] lutego 2017 r., znak: [..] była pierwszym pismem kierowanym do Sądu w niniejszej sprawie i nie dołączono do niej pełnomocnictw, ani ich uwierzytelnionych kopii. Braku tego nie uzupełniono także na wezwanie Sądu. Z powyższych przyczyn nie można zarzucić Sądowi I instancji błędnego rozstrzygnięcia o odrzuceniu skargi, co czyniło zażalenie nieusprawiedliwionym.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie oddalił, w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.