Postanowienie NSA z 14 marca 2014 r., I OZ 184/14

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 14 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lutego 2014 r., sygn. akt II SAB/Wa 493/13 w przedmiocie przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym

Sprawa

w sprawie ze skargi T. B. na bezczynność Rektora U. w przedmiocie wydania decyzji określającej warunki ukończenia studiów postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Monika Nowicka przewodniczący

Uzasadnienie

Skargą z dnia 10 sierpnia 2013 r. T. B. zarzucił Rektorowi U. bezczynność polegającą na odmowie wydania decyzji określającej warunki ukończenia studiów i wniósł o zobowiązanie organu do wydania stosownej decyzji, zawierającej w szczególności określenie przedmiotów, z których powinien zdać egzaminy w ramach indywidualnej organizacji studiów.

W toku postępowania sądowego, skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Odmawiając przyznania wnioskodawcy prawa pomocy w ww. zakresie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – powołując się na przepis art. 247 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej jako "P.p.s.a." - uznał, że przedmiotowy wniosek nie mógł zostać uwzględniony z powodu oczywistej bezzasadności złożonej przez T. B. skargi.

Sąd Wojewódzki zwrócił uwagę, że w świetle art. 160 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. 2012 poz. 572 ze zm.) organizację i tok studiów oraz związane z nimi prawa i obowiązki studenta określa regulamin studiów, który - zgodnie z § 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w dniu 19 lipca 2011 r. (Dz. U. 2011 Nr 160 poz. 958) - określa m.in. warunki i tryb odbywania zajęć dydaktycznych, w tym uzyskiwania zaliczeń i składania egzaminów (w roku lub semestrze) oraz sposób i tryb odbywania i zaliczania studenckich praktyk zawodowych.

Zdaniem Sądu Wojewódzkiego, ustawa Prawo o szkolnictwie wyższym nie nakłada przy tym w żadnym ze swoich przepisów obowiązku wydawania w tej kwestii osobnych decyzji administracyjnych jak również prowadzenia przez organy uczelni postępowania administracyjnego w tej materii. Z tego aktu wynikają wprost obowiązki wydawania przez organy uczelni decyzji w kwestii przyjęcia lub odmowy przyjęcia na studia (art. 169 ust.10) lub skreślenia z listy studentów (art. 190).

Jeżeli zatem w niniejszym przypadku brak było podstaw do wydania aktu albo podjęcia czynności wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a. to równocześnie nie niedopuszczalnym było wniesienie skargi na bezczynność organu w tym przedmiocie.

T. B. w złożonym na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zażaleniu, wnosząc o jego uchylenie, w całości zakwestionował jego prawidłowość.

W uzasadnieniu zażalenia skarżący, prezentując szczegółowo swoją obecną sytuację faktyczną jako studenta U., stwierdził, że obecnie obowiązujący regulamin studiów stwierdza, że student może studiować na studiach jednolitych magisterskich lub systemem bolońskim. W niniejszym jednak przypadku uchwalony program dla kierunku, który studiował, dotyczy wyłącznie studiów licencjackich. Brak jest zaś takiego programu dla studiów magisterskich

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Jak słusznie bowiem zauważył Sąd I instancji, skarżący domagał się rozpoznania skargi na bezczynność organu w zakresie niewydania decyzji określającej warunki ukończenia studiów, w sytuacji, gdy tego rodzaju zagadnienie jest regulowane w uchwalanym przez senat uczelni regulaminie studiów i brak jest podstaw normatywnych do wydania przez rektora jakiejkolwiek decyzji w tym przedmiocie.

Wskazać przy tym należy, że zgodnie z art. 160 ust. 2 ww. ustawy, studia w uczelni są prowadzone według planów studiów i programów nauczania. Ustawa określa zarazem, że kompetencja do uchwalania planów studiów i programów nauczania należy do rady podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni (art. 68 ust. 1 pkt. 2). Organem kompetentnym do uchwalania planu studiów i programu nauczania jest zatem w świetle art. 2 ust. 1 pkt 29 także Rada Wydziału. Przepis art. 68 ust. 3 ustawy stanowi, że uchwały rady podstawowej jednostki organizacyjnej w sprawach należących do jej kompetencji są wiążące dla kierownika, pracowników, doktorantów i studentów tej jednostki.

Powyższe oznacza dodatkowo, że rektor nie mógł być także właściwym adresatem tego rodzaju skargi, nawet, gdyby była ona dopuszczalna, co powoduje jej oczywistą bezzasadność także z przyczyn znajdujących się w sferze podmiotowej.

Tym samym zarzucanie przez T. B. organowi uczelni bezczynności w tym zakresie jest oczywiście nieuzasadnione i skutkuje zaistnieniem przesłanki wymienionej w art. 247 P.p.s.a., co usprawiedliwia odmowę przyznania skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym przez niego zakresie.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji