Uzasadnienie
Pismem z dnia 27 listopada 2014 r. skarżący D. W. i M. W. złożyli wniosek o wyłączenie od orzekania w niniejszej sprawie referendarza sądowego Wiesława Jakubca, zarzucając mu, że "jest złośliwy, niesprawiedliwy i uporczywie" nęka ich "zbytecznymi zaświadczeniami do każdej sprawy od ponad 10 lat i sprawia przyjemność sobie by zmuszać" skarżących "do żebractwa i uporczywego stalkingu".
Referendarz sądowy Wiesław Jakubiec w dniu 22 grudnia 2014 r. złożył oświadczenie, z którego wynika, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), ani inne tego rodzaju, które mogłyby wywoływać wątpliwości co do jego bezstronności (art. 19 wyżej wymienionej ustawy).
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 7 stycznia 2015 r., sygn. akt II SA/Wr 658/14, oddalił wniosek o wyłączenie referendarza Wiesława Jakubca.
Sąd podkreślił, że przyczynami wyłączenia referendarza sądowego z orzekania w konkretnej sprawie są okoliczności określone w art. 18 § 1 i art. 19 w związku z art. 24 § 1 p.p.s.a. W rozpatrywanej sprawie żadna z tych okoliczności – w ocenie Sądu – nie wystąpiła. Sąd miał na uwadze treść znajdującego się w aktach sprawy oświadczenia referendarza sądowego Wiesława Jakubca. Ponadto podał, że skarżący w istocie nie podali żadnych okoliczności świadczących o zaistnieniu po stronie tego referendarza jakichkolwiek podstaw do jego wyłączenia od udziału w tej sprawie. Wyrazili jedynie opinię o tym, jak odbierają czynności referendarza w niniejszej sprawie oraz w innych sprawach przez nich zainicjowanych.
Sąd I instancji wskazał, że niezadowolenie strony z rozstrzygnięć wydawanych przez referendarza w tej i innych sprawach nie jest przesłanką do wyłączenia go od orzekania w sprawie. Okoliczności podane przez skarżących nie wskazują natomiast na prawdopodobieństwo zaistnienia okoliczności, o jakich mowa w przywołanych wyżej przepisach.
Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli skarżący, wnosząc o jego uchylenie i zmianę.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 18 § 1 w związku z art. 24 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, referendarz sądowy jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;
- 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia;
- 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;
- 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;
- 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą;
- 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie;
- 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Zgodnie z art. 19 w związku z art. 24 § 1 p.p.s.a., sąd wyłącza referendarza sądowego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. W świetle art. 20 § 1 i 2 w związku z art. 24 § 1 p.p.s.a., wniosek o wyłączenie referendarza strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia. Strona, która przystąpiła do rozprawy, powinna uprawdopodobnić ponadto, że przyczyna wyłączenia dopiero później powstała lub stała się jej znana. Na podstawie art. 22 § 1 i 2 w związku z art. 24 § 1 p.p.s.a. o wyłączeniu referendarza rozstrzyga sąd administracyjny, w którym sprawa się toczy. Postanowienie wydaje sąd w składzie trzech sędziów, na posiedzeniu niejawnym, po złożeniu wyjaśnienia przez referendarza, którego wniosek dotyczy.
Na stronie wnioskującej o wyłączenie referendarza spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia przyczyn wyłączenia. Wnioskodawca powinien więc wskazać konkretne okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności referendarza. Argumentacja odwołująca się jedynie do subiektywnego przekonania strony w tym względzie nie jest przesłanką do ewentualnego wyłączenia.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zasadnie Sąd I instancji uznał, że w niniejszej sprawie podniesione przez skarżących argumenty nie wypełniają dyspozycji przepisu art. 18 w związku z art. 24 § 1 p.p.s.a., co skutkowałoby wyłączeniem referendarza sądowego od orzekania w sprawie z mocy samej ustawy. Nie stanowią one również wystarczającej przesłanki uzasadniającej zastosowanie instytucji wyłączenia referendarza sądowego stosownie do treści art. 19 w związku z art. 24 § 1 p.p.s.a. W szczególności nie jest wystarczającą przesłanką wyłączenia subiektywne przekonanie skarżących o braku bezstronności referendarza sądowego. Przyczyny wyłączenia muszą zawsze mieć charakter obiektywny i znajdować potwierdzenie w podnoszonych przez stronę konkretnych okolicznościach faktycznych uprawdopodobniających zasadność wniosku. Referendarz sądowy, którego dotyczył wniosek, złożył wymagane oświadczenie w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji. Jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza jego prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które podważałyby wiarygodność takiego oświadczenia.
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.