Postanowienie NSA z 7 marca 2019 r., I OZ 185/19

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 7 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 października 2018 r., sygn. akt III SA/Kr 1114/17

Sprawa

w sprawie zażalenia M. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 1 sierpnia 2018 r., sygn. akt III SA/Kr 1114/17 o odrzuceniu skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 czerwca 2018 r., sygn. akt III SA/Kr 1114/17 utrzymującego w mocy zarządzenie referendarza sądowego z dnia 5 kwietnia 2018 r. w sprawie ze skargi M. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Teresa Zyglewska przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 2 października 2018 r. sygn. akt III SA/Kr 1114/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie M. L. (skarżący) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 1 sierpnia 2018 r., sygn. akt III SA/Kr 1114/17.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wyjaśnił, że zażalenie na postanowienie odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinno zostać sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika. W związku ze sporządzeniem zażalenia przez skarżącego osobiście podlegało ono odrzuceniu.

Na powyższe rozstrzygniecie zażalenie złożył skarżący wskazując, że ww. postanowienie zostało "wydane z rażącym naruszeniem prawa".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 285l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.) – dalej "p.p.s.a.", w przypadkach nieuregulowanych przepisami działu VIIa - Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia - do postępowania wywołanego wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Natomiast w myśl art. 175 skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego (§ 1), sędziego, prokuratora, notariusza, radcę Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych, będącego stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 2 i § 2a). W sprawach podatkowych autorem skargi kasacyjnej może być również doradca podatkowy, a w sprawach własności przemysłowej również rzecznik patentowy (§ 3). Zgodnie zaś z art. 194 § 4. p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego.

W niniejszej sprawie skarżący złożył zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie o odrzuceniu skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, które zostało podpisane przez niego osobiście. Skoro nie zostało ono sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika a skarżąca nie wykazała, że należy do kręgu podmiotów wymienionych w art. 175 § 2 i 2a p.p.s.a. to uznać należało, że nie spełnia ono wymagań określonych w art. 175 p.p.s.a. Biorąc pod uwagę powyższe słusznie uznał Sąd I instancji, ze przedmiotowe zażalenie podlega odrzuceniu.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.