Postanowienie NSA z 19 stycznia 2016 r., I OZ 1850/15

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 19 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z.K. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 listopada 2015 r., sygn. akt III SA/Gd 548/15 o pozostawieniu bez rozpoznania pisma skarżącej z dnia 22 października 2015 r.

Sprawa

w sprawie ze skargi Z.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] w przedmiocie odpłatności częściowej za usługi opiekuńcze postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska

Uzasadnienie

Zaskarżonym zarządzeniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku pozostawił bez rozpoznania pismo Z.K. z dnia 22 października 2015 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 28 października 2015 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych pisma z 22 października 2015 r. poprzez nadesłanie jego czytelnej wersji wraz z odpisami. W odpowiedzi na to wezwanie skarżąca wystąpiła z pismem z dnia 2 listopada 2015 r., nadanym dwukrotnie – w dniu 3 i 4 listopada 2015 r. Żadne z tych pism nie było jednak czytelne, zatem Sąd uznał, iż nie mogą one stanowić wykonania nałożonego na skarżącą obowiązku uzupełnienia braków formalnych pisma z 22 października 2015 r., co powodowało konieczność pozostawienia go bez rozpoznania.

Na powyższe zarządzenie zażalenie złożyła Z.K.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie art. 49 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a o ile strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie tegoż pisma bez rozpoznania. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji prawidłowo uznał, iż taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Słusznie bowiem Sąd przyjął, że pismo z dnia 22 października 2015 r. było na tyle nieczytelne, że nie można było ustalić jego treści, a w konsekwencji nadać mu dalszego biegu. Z tego względu prawidłowo wezwano skarżącą do złożenia czytelnej wersji pisma wraz z odpisami. Prawidłowo także Wojewódzki Sąd Administracyjny ocenił, iż pismo z dnia 2 listopada 2015 r. nie mogło być uznane za wykonanie wezwania do uzupełnienia braków formalnych pisma z dnia 22 października 2015 r., bowiem również ono sporządzone było w sposób całkowicie nieczytelny. Sąd nie może domniemywać intencji strony i w przypadku braku możliwości odczytania treści pisma, decydować za skarżącą, jakie były jej żądania i ich uzasadnienie. Niewykonanie przez skarżącą wezwania w tym przedmiocie, a w efekcie nieusunięcie braków formalnych pisma stanowiło podstawę do pozostawienia go bez rozpoznania.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.