Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 października 2017 r., sygn. akt I SAB/Wa 499/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę R. J. na bezczynność Prezydenta m.st. Warszawy w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że pismem z dnia 8 maja 2017 r. R. J. wniósł, za pośrednictwem poczty elektronicznej, skargę na bezczynność Prezydenta m.st. Warszawy.
Zarządzeniem z dnia 1 września 2017 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez jej podpisanie bądź nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi. Jednocześnie zarządzeniem z tej samej daty wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Powyższe wezwania zostały skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 13 września 2017 r.
W odpowiedzi na powyższe wezwania skarżący uiścił wpis sądowy, jednak nie podpisał skargi, jak też nie nadesłał podpisanego jej egzemplarza.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucając skargę powołał się na treść art. 46 § 1 pkt 4 i art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wskazując że w zakreślonym siedmiodniowym terminie skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi, co obligowało Sąd do jej odrzucenia.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł R. J., podnosząc że zgodnie z zarządzeniem z dnia 1 września 2017 r. uiścił wpis sądowy. W tym samym okresie złożył wniosek o ukaranie Prezydenta m.st. Warszawy grzywną za nieprzekazanie Sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę (sygn. akt I SO/Wa 78/17). Na wezwanie do podpisania tego wniosku załączył również podpisaną, przedmiotową skargę i to prawdopodobnie było przyczyną uznania, że dostarczył wszystkie niezbędne dokumenty.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a." wynika, że skarga powinna czynić zadość pisma w postępowaniu sądowym, a zatem musi spełniać określone warunki formalne, które wymienia w sposób wyczerpujący przepis art. 46 P.p.s.a. Jednym z tych wymagań jest podpis strony lub jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.). Nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi, o których mowa w powołanych przepisach, skutkuje odrzuceniem skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji postanowieniem z dnia 19 października 2017 r. odrzucił skargę albowiem skarżący nie wykonał w sposób prawidłowy wezwania do usunięcia braków formalnych poprzez jej podpisanie bądź nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi. Skarżący nie kwestionuje w zażaleniu okoliczności, że nie wykonał ww. zarządzenia. Zwraca jednak uwagę, że w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych w innej sprawie toczącej się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie dołączył również podpisaną przedmiotową skargę.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji nietrafnie uznał, że R. J. nie uzupełnił braków formalnych skargi, co powinno było skutkować jej odrzuceniem. O ile nie ulega wątpliwości, że skarżący nie wykonał wezwania Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 września 2017 r. we wskazany sposób, to zasługuje na uwzględnienie argumentacja zażalenia zmierzająca do wykazania, że w dacie wezwania wniesiona skarga nie zawierała braku formalnego, do którego uzupełnienia wezwano stronę.
Jak wynika bowiem z akt sprawy I SO/Wa 78/17 R. J., w odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 6 lipca 2017 r. wzywające do uzupełnienia braków formalnych wniosku o wymierzenie Prezydentowi m.st. Warszawy grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a., oprócz podpisanego osobiście ww. wniosku nadesłał podpisany egzemplarz skargi z dnia 8 maja 2017 r. na bezczynność Prezydenta m.st. Warszawy w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość. Wskazana skarga została jednakże potraktowana jako załącznik do wniosku o wymierzenie grzywny i dołączona do akt sprawy I SO/Wa 78/17.
Okoliczność omyłkowego dołączenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podpisanego egzemplarza skargi do akt innej sprawy, w której stroną jest R. J. nie może wywierać negatywnych skutków dla skarżącego. W opisanych okolicznościach należy zatem uznać, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych w sprawie niniejszej było niezasadne.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.