Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 stycznia 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 729/10 wydanym na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie E. L., J. L. i J. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 września 2010 r.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd podał, iż postanowieniem z dnia 14 września 2010 r. odrzucił zażalenie skarżących na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 sierpnia 2010 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej E. L., J. L. i J. L.. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli skarżący. Zarządzeniem z dnia 4 października 2010 r. wezwano skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Skarżący złożyli zażalenie na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego.
W związku z oddaleniem przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 16 listopada 2010 r., sygn. akt I OZ 851/10 zażalenia skarżących na zarządzenie z dnia 4 października 2010 r., E. L., J. L. i J. L. pismami z dnia 23 listopada 2010 r. zostali wezwani do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 4 października 2010 r., w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwania powyższe zostały doręczone skarżącym w dniu 29 listopada 2010 r. W związku z tym, iż ostatni dzień terminu do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie w dniu 7 grudnia 2010 r., Sąd postanowił o odrzuceniu zażalenia
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli E. L., J. L. i J. L., wnosząc o jego unieważnienie i wyeliminowanie z obiegu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Zgodnie z art. 214 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, przy czym pismo wnoszone przez kilka osób których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie.
Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd – art. 220 § 3 p.p.s.a.
Przepis art. 230 § 1 p.p.s.a. wyraźnie stanowi, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne; w innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231). Pismami zaś, o których mowa w art. 230 § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania – art. 230 § 2 p.p.s.a.
A zatem przepis art. 230 § 1 p.p.s.a. ustanawia ogólną zasadę, iż zażalenia podlegają opłacie. Od tej zasady ustawa przewiduje wyjątki.
A mianowicie, nie pobiera się opłat sądowych od zażaleń, o których mowa w art. 259 i art. 260, tj. wnoszonych w przedmiocie prawa pomocy (art. 261 p.p.s.a.), a także od zażaleń na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy (art. 227 § 2 p.p.s.a.).
Nadto z mocy art. 220 § 4 p.p.s.a. wolne od wpisu jest zażalenie wniesione na zarządzenie przewodniczącego o pozostawieniu pisma bez rozpoznania lub na postanowienie sądu o odrzuceniu środków prawnych wymienionych w § 3 tegoż przepisu, tj. o odrzuceniu skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis.
W niniejszej sprawie skarżący wnieśli zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o odrzuceniu zażalenia, z uwagi na niedopuszczalność tego zażalenia z powodu nie spełnienia ustawowego wymogu wynikającego z art. 194 § 4 p.p.s.a.
Zażalenie na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego o odrzuceniu zażalenia z powodu nie sporządzenia zażalenia przez profesjonalnego pełnomocnika nie należy do kategorii zażaleń wolnych od wpisu, tj. wyszczególnionych w art. 220 § 4, art. 227 § 2 oraz art. 261 p.p.s.a. i nie jest objęte, tak przedmiotowym jak i podmiotowym, zwolnieniem od obowiązku uiszczania kosztów sądowych (art. 239 p.p.s.a.).
W tej sytuacji skarżących obciążał obowiązek uiszczenia wpisu od zażalenia wniesionego na powyższe postanowienie z dnia 14 września 2010 r.
Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis od zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych jest wpisem stałym i wynosi 100 złotych.
W tym stanie rzeczy brak uiszczenia przez skarżących, pomimo wezwania do uiszczenia wpisu, a także zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 listopada 2010 r. wzywającego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 4 października 2010 r., skutkował po stronie Sądu pierwszej instancji obowiązkiem odrzucenia zażalenia na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił zażalenie.