Postanowienie NSA z 26 stycznia 2009 r., I OZ 19/09

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 26 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 12 sierpnia 2008 r., sygn. akt II SA/Rz 646/07 o odrzuceniu sprzeciwu

Sprawa

w sprawie ze skargi W.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia [...] czerwca 2007 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Joanna Banasiewicz

Uzasadnienie

Ustanowiony dla W. S. w sprawie II SA/Rz 646/07 w ramach prawa pomocy adw. Ł. K. w złożonej w siedzibie Sądu w dniu 24 lipca 2008 r. opinii wskazał na brak podstaw do wniesienia w imieniu skarżącej skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 3 lipca 2008 r., oddalającego jej skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia [...] czerwca 2007 r. w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego. Jednocześnie wniósł on o przyznanie mu z tego tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Postanowieniem z dnia 29 lipca 2008 r. wydanym przez referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie przyznano pełnomocnikowi skarżącej wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną.

W tym samym dniu został w siedzibie Sądu złożony przez skarżącą (opatrzony datą 28 lipca 2008 r.) sprzeciw "na pismo mojego pełnomocnika i opinię wydaną w mojej sprawie" oraz sprzeciw "o przyznanie kosztów pełnomocnikowi (...), ponieważ od niego nie otrzymałam żadnej porady prawnej i należnej (...) obrony".

Postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił sprzeciw W. S.. Jak wskazał Sąd, abstrahując od terminu sporządzenia sprzeciwu - jest on opatrzony datą o jeden dzień wcześniejszą od daty jego złożenia w Sądzie, a jednocześnie od daty wydania postanowienia w przedmiocie przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej - sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, co daje podstawy do przypuszczania, że został sporządzony od orzeczenia nieistniejącego - należy zauważyć, iż skarżąca nie jest osobą uprawnioną do jego złożenia. Postanowienie o przyznaniu kosztów pomocy prawnej zostało bowiem skierowane tylko do pełnomocnika skarżącej, jako jedynej osoby (strony) posiadającej interes prawny w jego wydaniu. Skoro zatem skarżącej nie przysługiwała legitymacja do jego zaskarżenia, tym samym wniesiony przez nią w tym przedmiocie sprzeciw jako nie podlegający merytorycznemu rozpoznaniu nie może być uwzględniony i podlega odrzuceniu.

Na powyższe postanowienie W. S. wniosła zażalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) od zarządzeń i postanowień o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 tej ustawy (dot. m.in. przyznania wynagrodzenia adwokatowi za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy), strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że trafnie Sąd I instancji przyjął, iż skoro postanowienie z dnia 29 lipca 2008 r. o przyznaniu pełnomocnikowi skarżącej wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej zostało skierowane tylko do pełnomocnika, to skarżącej nie przysługuje prawo do wniesienia sprzeciwu od takiego postanowienia. Skarżąca nie ma bowiem interesu prawnego do zaskarżenia postanowienia o przyznaniu wynagrodzenia swojemu pełnomocnikowi.

Niezależnie od powyższego słusznie podniósł Sąd I instancji, że niedopuszczalne jest wniesienie środka zaskarżenia od orzeczenia nieistniejącego, a data jaką zostało opatrzone pismo skarżącej i jego treść wskazują, że sprzeciw został sporządzony przed wydaniem przez Sąd zaskarżonego postanowienia.

W takiej sytuacji należy uznać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie prawidłowo zaskarżonym postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2008 r. odrzucił sprzeciw W. S. od postanowienia z dnia 29 lipca 2008 r.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.