Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 stycznia 2016 r. sygn. akt I OZ 19/16 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie S. K. na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 listopada 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 76/15 o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Pismem z dnia 18 lutego 2016 r. S. K. wniosła zażalenie, które zatytułowała "sprzeciw" na powyższe postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Środek odwoławczy wniesiony przez S. K. jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 168 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej jako "P.p.s.a."), orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Zgodnie z treścią art. 194 § 1 P.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których rodzaje wymieniono w tym przepisie. W rozpoznawanej sprawie zażalenie wniesiono na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego. Orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego (zarówno wyroki, jak i postanowienia) nie podlegają zaskarżeniu, gdyż stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługuje od nich zwyczajny środek odwoławczy, jakim jest zażalenie (art. 168 § 1 w zw. z art. 193 P.p.s.a.). W tej sytuacji zażalenie S. K. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2016 r. sygn. akt I OZ 19/16, jako niedopuszczalne, podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 i art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.