Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił sprzeciw W.K. od postanowienia referendarza sądowego z dnia 23 grudnia 2015 r. odmawiającego przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi W.K. na bezczynność Rady Miejskiej w Bytowie w przedmiocie uchylenia stanowiska dotyczącego udzielenia poparcia strajkującym rolnikom.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zaskarżone postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy zostało doręczone skarżącemu w dniu 31 grudnia 2015 r., co potwierdzone jest podpisanym przez niego zwrotnym potwierdzeniem odbioru znajdującym się w aktach sprawy. Zaś sprzeciw od tego postanowienia wniesiony został w dniu 8 stycznia 2016 r., czyli jeden dzień po upływie siedmiodniowego terminu określonego w art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.). W konsekwencji, Sąd uznał, że przedmiotowy sprzeciw należało odrzucić jako spóźniony, stosownie do art. 259 § 2 p.p.s.a.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł W.K. podnosząc, że termin nie został uchybiony. Jednocześnie skarżący z ostrożności procesowej wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od postanowienie referendarza sądowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 259 § 1 p.p.s.a. od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Zgodnie zaś z art. 259 § 2 p.p.s.a. sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
W niniejszej sprawie, jak już zostało to wskazane w zaskarżonym postanowieniu Sądu, postanowienie referendarza sądowego z dnia 23 grudnia 2015 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 31 stycznia 2015 r. W aktach sprawy znajduje się podpisane osobiście przez skarżącego potwierdzenie odbioru tego postanowienia we wskazanej wyżej dacie. Zatem, stosownie do treści art. 259 § 1 p.p.s.a. termin do wniesienia sprzeciwu od tego postanowienia upływał w dniu 7 stycznia 2016 r. Sprzeciw wniesiony w dniu 8 stycznia 2016 r. (data stempla pocztowego oraz data widniejąca na piśmie) był więc spóźniony, bowiem złożony został jeden dzień po terminie. Zasadnie zatem został on odrzucony przez Sąd I instancji stosownie do treści art. 259 § 2 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.