Postanowienie NSA z 4 kwietnia 2013 r., I OZ 191/13

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 4 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 grudnia 2012 r., sygn. akt III SA/Kr 1309/12 o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi

Sprawa

w sprawie ze skargi K. J. w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 kwietnia 2011 r., sygn. akt III SA/Kr 1018/09 postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Marek Stojanowski przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 7 grudnia 2012 r., sygn. akt III SA/Kr 1309/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił K. J. przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 października 2012 r. skarżący został zobowiązany do własnoręcznego podpisania skargi, w terminie 7 dni. K. J. nie usunął braku formalnego pisma. Natomiast w odpowiedzi na powołane zarządzenie złożył dodatkowe pismo jako uzupełnienie skargi oraz wnioski dowodowe.

W dniu 13 listopada 2012 r. skarżący złożył wniosek przywrócenie terminu do podpisania skargi, dołączając do wniosku własnoręcznie podpisaną skargę.

Odmawiając przywrócenia terminu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził, że skarżący nie wykazał, iż uchybienie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nastąpiło bez jego winy. Zdaniem Sądu I instancji zaniechanie wskazuje na brak należytej staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Wbrew twierdzeniu skarżącego, że w wykonaniu zarządzenia pomyłkowo podpisał wysłane równocześnie pismo uzupełniające skargę zamiast samą skargę nie znajduje oparcia w aktach sprawy, bowiem pismo przesłane do Sądu 15 października 2012 r. nie jest tożsame z pismem złożonym ze skargą. Pismo to jest rozbudowaną wersją wcześniejszego pisma z wnioskami dowodowymi, zatem jest nowym pismem strony.

W ocenie WSA w Krakowie podnoszone przez skarżącego okoliczności, dotyczące jego stanu zdrowia, w tym zaburzenia nerwicowe nie są przesłanką przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej. Stwierdzono, że choroba musi mieć charakter niespodziewany lub musi nastąpić nagłe pogorszenie stanu zdrowia, którego nie dało się przewidzieć. Poza tym strona powinna przedstawić zaświadczenie, że stan zdrowia w danym okresie uniemożliwiał prowadzenie spraw i dokonywanie czynności. Takiego zaświadczenia skarżący nie przedstawił, co zdaniem Sądu I instancji, uzasadnia stanowisko, że leczenie zaburzeń nerwicowych nie jest przesłanką uniemożliwiającą własnoręczne podpisanie pisma.

Z tego też powodu argument skarżącego, że stan zdrowie nie pozwalał mu na osobiste stawiennictwo w Sądzie celem podpisania skargi nie został uznany za uzasadniony. Zwrócono także uwagę, że skarżący nie został wezwany do osobistego stawiennictwa, a jedynie podpisania skargi.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł K. J., wskazując że Sąd I instancji pominął jego stan zdrowia oraz brak przygotowania prawniczego, który mógł wpływać bezpośrednio na czynności w sprawie.

Ponadto wnoszący zażalenie wskazał, że zaburzenia nerwicowe, długotrwałe leczenie oraz stosowanie leków uzasadnia twierdzenie, że w jego stanie zdrowia może dochodzić do gwałtownych i niespodziewanych zaburzeń nie dających się przewidzieć.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", sąd może na wniosek strony przywrócić uchybiony termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, o ile uchybienie nastąpiło bez winy strony. W myśl art. 87 § 2 P.p.s.a. na stronie spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminu. Uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu wiąże się z tym, że strona skarżąca powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, iż przeszkoda uniemożliwiająca dokonanie czynności w terminie była od niej niezależna. Istotnym przy tym jest, aby strona składająca wniosek o przywrócenie terminu, uprawdopodobniła, że istniały obiektywnie niemożliwe do przezwyciężenia przeszkody uniemożliwiające jej dochowanie terminu, o którego przywrócenie wnosi, w okresie kiedy termin ten biegł. Bez znaczenia w związku z tym pozostają okoliczności, które zaistniały przed rozpoczęciem biegu takiego terminu, o ile nie miały one wpływu na sytuację strony w czasie, kiedy została ona zobligowana do dokonania czynności, której nie dopełniła.

Odnosząc powyższe rozważania do okoliczności sprawy należy zgodzić się z Sądem I instancji, że sama choroba skarżącego, a w szczególności powoływanie się na leczenie zaburzeń nerwicowych nie stanowi okoliczności uzasadniającej przywrócenie terminu do podpisania skargi. Wprawdzie skarżący wraz z zażaleniem na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie złożył orzeczenie Okręgowej Komisji Lekarskiej MSWiA w Krakowie z dnia [...] czerwca 2012 r., które potwierdza, że cierpi na szereg poważnych schorzeń to jednakże strona nie uprawdopodobniła, że opisane w nich dolegliwości uniemożliwiały dokonanie czynności w październiku 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny nie kwestionuje przy tym, że schorzenia wymienione w dołączonym do zażalenia dokumencie oraz opisywane we wniosku o przywrócenie terminu są poważne. Skarżący nie uprawdopodobnił jednak, że miały one znaczenie przy niedopełnieniu przez niego czynności w okresie, w którym został zobligowany do jej dokonania. Należy zgodzić się bowiem Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie, że co do zasady zły stan zdrowia wnioskodawcy nie stanowi przesłanki przywrócenia terminu do dokonania danej czynności procesowej. Ma on natomiast znaczenie w sytuacji, gdy rzeczywiście uniemożliwił stronie zachowanie terminu do jej dokonania, a więc obiektywnie miał wpływ na niedochowanie przez nią terminu.

Bez znaczenia dla oceny braku winy strony w uchybieniu terminu pozostaje również okoliczność, że schorzenia, na które cierpi skarżący mają charakter trwały. Na brak winy, jak zasadnie podkreślił bowiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, mają bowiem wpływ nagłe i nie dające się wcześniej przewidzieć zdarzenia, którym strona dochowując należytej staranności nie mogła zapobiec. Stan w jakim znajduje się skarżący wymagał od niego, jako osoby należycie dbającej o własne interesy, zapewnienia warunków i środków, dzięki którym zdołałby uniknąć problemów w dokonywaniu czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym poprzez np. ustanowienie pełnomocnika.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.