Postanowienie NSA z 2 marca 2018 r., I OZ 192/18

Wydany

2 marca 2018 r.

Sąd

r. Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 2 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 28 listopada 2017 r., sygn. akt II SA/Rz 1048/17 o odrzuceniu skargi

Skład

Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek przewodniczący

Sprawa

w sprawie ze skargi M.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Przemyślu z dnia 26 lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 28 listopada 2017 r., sygn. akt II SA/Rz 1048/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę M.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Przemyślu z dnia 26 lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji.

Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że zarządzeniami z 27 września 2017 r. i 3 października 2017 r. Przewodniczący Wydziału II WSA w Rzeszowie wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł oraz do nadesłania 2 egzemplarzy odpisów skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie zostało doręczone ze skutkiem prawnym skarżącej, przy zachowaniu rygorów określonych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej "P.p.s.a.") i odebrane w dniu 19 października 2017 r. (k. 13 akt sądowych sprawy). Termin do wykonania wezwania upływał w dniu 27 października 2017 r.

We wskazanym terminie M.W. nadesłała jeden odpis skargi (mimo wezwania do nadesłania dwóch odpisów) oraz złożyła zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II z 3 października 2017 r. wzywające do uiszczenia wpisu od skargi.

Odrzucając skargę Sąd I instancji wskazał, że skarżąca nie wypełniła prawidłowo zobowiązania Sądu. To zaś skutkować musi odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a stanowiącego, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie.

Zażalenie od powyższego postanowienia złożyła M.W.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności;

2. oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy;
3. określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego;
4. w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, dowód, że Skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Natomiast w świetle art. 46 § 1 P.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników;

2. oznaczenie rodzaju pisma;
3. osnowę wniosku lub oświadczenia;
4. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika;
5. wymienienie załączników. Do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem (art. 46 § 3 P.p.s.a.). Przepis art. 47 § 1 P.p.s.a. stanowi natomiast, że do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie załącznika do akt sądowych.

W rozpoznawanej sprawie skarga obarczona była brakami, które czyniły niemożliwym nadanie jej dalszego biegu. Z tego względu zarządzeniami z dnia 27 września 2017 r. i 3 października 2017 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi. W wezwaniu, doręczonym skutecznie adresatowi w dniu 19 października 2017 r., wyraźnie określono, wynikający z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., rygor niezastosowania się do wezwania. Ponieważ skarżąca nie zadośćuczyniła wskazanemu powyżej wezwaniu, WSA zobowiązany był zastosować dyspozycję art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i skargę odrzucić.

Dla tej oceny nie mają znaczenia argumenty podnoszone w zażaleniu, bowiem badanie tych okoliczności przez sąd może nastąpić w wyniku złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Z tych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.