Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 maja 2017 r. sygn. akt II SA/Kr 1095/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie K.J. na postanowienie z dnia [...] w przedmiocie odrzucenia zażalenia.
W uzasadnieniu Sąd ten podał, że stosownie do treści art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a., do uiszczania kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. W myśl art. 220 § 1 zdanie pierwsze i drugie p.p.s.a. - sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W sytuacji nieopłacenia skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania art. 220 § 3 p.p.s.a. przewiduje jako skutek powyższego jej odrzucenie. Siedmiodniowy termin określony w art. 220 § 1 p.p.s.a. dla wykonania obowiązku opłacenia skargi jest terminem ustawowym. Jego niezachowanie powoduje w myśl art. 85 p.p.s.a. bezskuteczność dokonanej po terminie czynności, co także prowadzi do odrzucenia skargi.
Sąd I instancji podał, że niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi K. J. na pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z dnia [...] w przedmiocie skargi na pismo sporządzone w trybie przepisów działu VIII k.p.a. W toku postępowania K.J. wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 6 grudnia 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 1095/16 w przedmiocie odrzucenia zażalenia. W wykonaniu zarządzenia z dnia 5 stycznia 2017 r. skarżącego wezwano do uiszczenia wpisu od zażalenia. Zażalenie K.J. na zarządzenie z dnia 5 stycznia 2017 r. uprawomocniło się w dniu 21 marca 2017 r. wskutek postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego (sygn. akt I OZ 622/17), oddalającego to zażalenie. W wykonaniu zarządzenia z dnia 13 kwietnia 2017 r. skarżący został ponownie wezwany do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 6 grudnia 2016 r. w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie doręczono w dniu 20 kwietnia 2017 r. i do dnia 4 maja 2017 r. żądana kwota nie wpłynęła na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
Wobec powyższego Sąd I instancji stosownie do art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. odrzucił zażalenie.
W zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu zażalenia K.J. podniósł, iż nie sposób zgodzić się z uzasadnieniem albowiem wcześniej w przedmiotowej sprawie przeprowadzono postępowanie sądowoadministracyjne, uznając je za postępowanie związane ze stosunkiem służbowym, wobec wniesienia sprawy przez funkcjonariusza Policji w stanie spoczynku i w zakresie realizacyjnym przez organ Policji nakazów prawnych, gdzie zasadnie da się wykazać, iż w takich sprawach ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi o ustawowym zwolnieniu z kosztów i opłat sądowych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest niezasadne.
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369), dalej p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku nieuiszczenia opłaty sądowej przy wniesieniu pisma do sądu, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Natomiast skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
W przedmiotowej sprawie skarżący, pomimo wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 5 stycznia 2017 r. wzywającego do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 6 grudnia 2016 r., nie uiścił wpisu od zażalenia. Dlatego też zasadnie Sąd I instancji odrzucił zażalenie na w/w postanowienie z dnia 6 grudnia 2016 r.
Nie można zgodzić się z twierdzeniem skarżącego, że sprawa z jego skargi należy do kategorii spraw ze stosunku pracy i stosunków służbowych, co skutkowałoby, zgodnie z art. 239 § 1 pkt 1 lit d p.p.s.a., zwolnieniem skarżącego z obowiązku uiszczania kosztów sądowych.
Przedmiot sprawy musi być wyznaczony określonym stosunkiem prawnym. Takim stosunkiem prawnym w niniejszej sprawie musiałby być bądź stosunek pracy bądź stosunek służbowy i wówczas zastosowanie znalazłby przepis art. 239 pkt 1 lid d p.p.s.a. Innymi słowy, skarżący musiałby wnieść do sądu skargę w sprawie, której przedmiotem więź prawna pomiędzy skarżącym a organem. Skarga na pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie sporządzona w trybie przepisów działu VIII k.p.a. nie jest ani sprawą ze stosunku pracy, ani ze stosunku służbowego.
Wobec powyższego sprawa nie należy do kategorii spraw z art. 239 pkt 1 lit. d p.p.s.a., a zatem skarżący obowiązany jest do uiszczenia kosztów sądowych.
Wobec powyższych okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.