Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z 23 października 2017 r. odrzucił skargę Z. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z [...] lipca 2017 r. w przedmiocie unieważnienia praktycznego egzaminu państwowego na prawo jazdy oraz zwrócił skarżącemu wpis od skargi w wysokości 200 złotych. Sąd przyjął, że nie został uzupełniony brak formalny w postaci nadesłania odpisu skargi. Termin do uzupełnienia powyższego braku upłynął bezskutecznie z dniem 29 września 2017 r.
W dniu 30 października 2017 r. skarżący wystąpił o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi argumentując, że nie otrzymał wezwania do uzupełnienia powyższego braku. Jednocześnie nadesłał kopię skargi własnoręcznie podpisaną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie rozważając możliwość przywrócenia terminu uznał, że w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności przewidziane w art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1396, dalej: p.p.s.a.). Sąd uznał za niewiarygodne twierdzenia skarżącego, jakoby przesyłka do niego kierowana nie zawierała wezwania do nadesłania 1 odpisu skargi, skoro jej zawartość potwierdziła własnoręcznie osoba odbierająca przesyłkę w trybie doręczenia zastępczego regulowanego przepisem art. 72 § 1 p.p.s.a. Domniemanie zgodności dokumentów potwierdzających zawartość przesyłki nie zostało przez skarżącego obalone.
W zażaleniu na powyższe postanowienie Z. J. podniósł zarzut naruszenia art. 87 § 2 p.p.s.a. i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Przesyłając fotografię koperty, w której zamieszczona była kierowana do niego korespondencja z Sądu podkreślił, że brak było na niej jakichkolwiek informacji o zawartości przesyłki w postaci ilości pism lub dokumentów oraz czego one dotyczą. W kopercie było jedynie wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi i odpis odpowiedzi na skargę z wnioskiem organu o jej oddalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Zasadniczym celem przywrócenia terminu jest wyeliminowanie negatywnych skutków jego uchybienia, w sytuacji gdy do uchybienia doszło w rezultacie okoliczności niezawinionych przez stronę, zobligowaną do dokonania pewnej czynności procesowej w oznaczonym czasie (por. postanowienie NSA z dnia 14 lutego 2005 r., sygn. akt FZ 707/04).
Intencją ustawodawcy przy tworzeniu przepisów regulujących instytucję przywrócenia terminu było umożliwienie stronie obrony swoich praw czy interesów w sytuacji, gdy upływ terminów procesowych wywołał dla niej negatywne skutki prawne, przy jednoczesnym założeniu, że strona dołożyła wszelkich możliwych starań, aby takich negatywnych konsekwencji uniknąć. Pierwszorzędne znaczenie dla rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym ma zatem ustalenie, że fakt uchybienia przez stronę terminowi nie nastąpił z jej winy. Dla takiej oceny konieczne jest nie tylko dokonanie analizy okoliczności podnoszonych przez stronę, lecz również całości okoliczności sprawy.
Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek ustanowionych w przepisach art. 86 i art. 87 p.p.s.a.: uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i art. 87 § 2), spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony (art. 86 § 2), dochowanie terminu do wniesienia wniosku (art. 87 § 1), dopełnienie uchybionej czynności (art. 87 § 4).
Naczelny Sąd Administracyjny uwzględniając przywołane we wniosku argumenty skarżącego oraz okoliczności sprawy uznał za prawidłowe stanowisko Sądu I instancji, że skarżący nie uprawdopodobnił, iż bez jego winy doszło do uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w postaci nadesłania jednego jej odpisu. Strona należycie dbająca o własne sprawy zobligowana jest sprawdzić przy doręczeniu, czy zawartość adresowanej do niej przesyłki zgadza się z informacją na dokumencie zwrotnego potwierdzenia odbioru, który jako dowód doręczenia zwracany jest nadawcy. O niekompletności przesyłki nie może natomiast świadczyć brak adnotacji o zawartości przesyłki na kopercie.
A zatem argumenty skarżącego, że w nadesłanej korespondencji brak było zawiadomienia o konieczności uzupełnienia braków formalnych skargi, nie mogły posłużyć przyjęciu, iż usprawiedliwionym był brak wywiązania się z tego zobowiązania przez skarżącego w ustawowym terminie.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.