Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 19 maja 2010 r., sygn. akt I OZ 195/10

Metryka

Wydany
19 maja 2010 r.
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Sędzia NSA Wiesław Kisiel
Rozpoznanie
w dniu 19 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 lutego 2010 r., III SA/Gd 13/10 o oddaleniu wniosku o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 4 lutego 2010, III SA/Gd 13/10
Sprawa
w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej

Sentencja

postanawia:

  1. oddalić zażalenie

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 8 lutego 2010 r., III SA/Gd 13/10, oddalił wniosek A. K. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 4 lutego 2010 r., III SA/Gd 13/10, w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej.

A. K. w dniu 4 lutego 2010 r. wniosła o uzupełnienie wyroku co do kosztów tj. kosztów dojazdu na rozprawę w dniu 4 lutego 2010 r. w wysokości 23 zł. dołączając jako dowód dwa bilety PKS. Wniosek skarżąca złożyła w biurze podawczym Sądu już po zamknięciu rozprawy i wydaniu wyroku w sprawie.

Sąd I. instancji wskazał, że w wyroku z dnia 4 lutego 2010 r. nie zawarto rozstrzygnięcia o kosztach, ponieważ skarżąca nie złożyła wniosku o ich zwrot ani w skardze, jak również na rozprawie. Zawiadomieniem z dnia 12 stycznia 2010 r. skarżąca została pouczona o utracie uprawnień do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów (art.210 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. nr 153, poz.1270 ze zm. dalej "P.p.s.a."). W zawiadomieniu o terminie rozprawy skarżąca została ponownie pouczona o skutkach niezgłoszenia wniosku o zwrot kosztów w wymaganym terminie.

Ponieważ skarżąca nie złożyła wniosku o zwrot kosztów podróży w terminie umożliwiającym jego uwzględnienie Sąd oddalił wniosek o uzupełnienie wyroku.

Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie podnosząc, że na rozprawie zwróciła się do Sędziego o zwrot kosztów podróży.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Strona może w ciągu 14 dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu (art.157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. nr 153, poz.1270 ze zm. dalej "P.p.s.a.").

Uzupełnienie orzeczenia w przedmiocie kosztów następuje w tych wypadkach, w których sąd nie orzekł o kosztach, mimo że strona zażądała we właściwym czasie ich przyznania, wskazując jednocześnie na czym zwrot kosztów miałby polegać. Strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów (art.210 § 1 P.p.s.a.). Oznacza to, że wniosek skarżącej powinien być złożony najpóźniej przed zamknięciem rozprawy w dniu 4 lutego 2010 r., o czym skarżąca została prawidłowo poinformowana w zawiadomieniach przesłanych przez Sąd I. instancji.

Wbrew twierdzeniom skarżącej zawartym w zażaleniu, z protokołu rozprawy z dnia 4 lutego 2010 r. wynika, że skarżąca nie zgłosiła do chwili jej zamknięcia wniosku o zwrot kosztów dojazdu.

W tym stanie rzeczy zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku odpowiada prawu.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.184 w związku z art.197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.