Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 8 listopada 2017 r. oddalił wniosek K.J. o wymierzenie grzywny Komendantowi Głównemu Policji za nieprzekazanie akt sprawy ze skargi K.J. na postanowienie tego organu z 4 lipca 2017 r. (sygn. akt II SA/Wa 1155/17). Wnioskodawca wskazał, że organ przesłał dowolnie dobrane dla tego postępowania dokumenty celem uzyskania korzystnego dla organu rozstrzygnięcia.
W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wskazał, że za odpowiedzią na skargę datowaną na dzień 3 sierpnia 2017 r. przekazał całą dokumentację stanowiącą akta postępowania w związku z okolicznościami faktycznymi i prawnymi postanowienia nr [...]. Ponadto, na żądanie Sądu, uzupełnił materiały postępowania. W jego ocenie, nie zachodziła potrzeba przekazywania innych materiałów aniżeli tych, na podstawie których wydano postanowienie nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że wniosek skarżącego o wymierzenie grzywny organowi nie jest zasadny, nie zachodzą bowiem okoliczności przewidziane w art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Sąd podkreślił, że organ przekazał w ustawowym terminie skargę K.J. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...], załączając do niej odpowiedź organu oraz akta administracyjne. Akta nie zawierały dowodu doręczenia skarżącemu zaskarżonego postanowienia oraz upoważnienia dla A.J. Dyrektora Biura Kadr, Szkolenia i Obsługi Prawnej Komendy Głównej Policji do wydania w imieniu Komendanta Głównego Policji zaskarżonego postanowienia oraz upoważnienia dla P.D. I Zastępcy Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] do wydania w imieniu Komendanta Wojewódzkiego Policji postanowienia z dnia [...] maja 2017 r. Sąd zaznaczył, że wystąpienie z wnioskiem o wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. możliwe jest tylko w sytuacji uchybienia przez organ obowiązkowi wynikającemu z art. 54 § 2 p.p.s.a., czyli wtedy, gdy organ nie przekaże sądowi skargi oraz akt administracyjnych i odpowiedzi na skargę, uniemożliwiając tym samym rozpoznanie spawy. Skarga K.J. z dnia 14 lipca 2017 r. została przekazana do Sądu 7 sierpnia 2017 r., a zatem z zachowaniem terminu do jej przekazania. Brak uchybienia terminu do przekazania Sądowi skargi wraz z aktami i odpowiedzią, w ocenie Sądu, czyni nieuzasadnionym wniosek o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a.
W zażaleniu na powyższe postanowienie K.J. podkreślił, że Sąd nie uwzględnił, iż organ uzupełniał akta o dokumenty zażądane przez Sąd, a których nie przekazano w ustawowym terminie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Jak stanowi art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zgodnie z art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W myśl art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., to jest do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
Wymierzenie organowi grzywny uzależnione jest zatem od spełnienia dwóch przesłanek: stwierdzenia uchybienia przez organ trzydziestodniowemu terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, bez względu na jego przyczyny oraz złożenia stosownego wniosku przez stronę.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego przesłanki te w niniejszej sprawie nie zostały spełnione. Z prawidłowych ustaleń Sądu I instancji wynika, że skarga z dnia 14 lipca 2017 r. została przekazana przez organ do Sądu w dniu 7 sierpnia 2017 r. i zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Wa 1155/17. Organ nie przekroczył zatem ustawowego terminu określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a. przekazania skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Powyższe ustalenia znajdują pełne oparcie w materiale sprawy prowadzonej pod sygn. akt II SA/Wa 1155/17. Nie neguje powyższego stwierdzenia okoliczność, iż Sąd I instancji celem przygotowania sprawy do jej merytorycznego rozpoznania zwrócił się do organu o przedłożenie upoważnień dla wskazanych osób do wydania postanowień w imieniu Komendanta Głównego Policji i Komendanta Wojewódzkiego Policji.
W powyższych okolicznościach należy uznać za trafne stwierdzenie Sądu I instancji, że skoro skarga na postanowienie Komendanta Głównego Policji z 4 lipca 2017 r. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy została przekazana do Sądu przed upływem 30-dniowego terminu, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., to brak jest podstaw do wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.