Postanowienie NSA z 19 marca 2010 r., I OZ 196/10

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 19 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 grudnia 2009 r., sygn. akt III SA/Kr 571/08 o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej

Sprawa

w sprawie ze skargi W. F. na działanie Burmistrza Miasta i Gminy Limanowa w przedmiocie przyznania komunalnego lokalu mieszkalnego postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Wojciech Chróścielewski

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 14 stycznia 2009 r. sygn. akt III SA/Kr 571/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę W. F. na działanie Burmistrza Miasta i Gminy Limanowa w przedmiocie przyznania komunalnego lokalu mieszkalnego. Postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 12 marca 2009 r.

Pismem z dnia 29 kwietnia 2009 r., nadanym zgodnie ze stemplem pocztowym w dniu 30 kwietnia 2009 r. W. F. wniosła o ustanowienie dla niej pełnomocnika profesjonalnego, z uwagi na trudną sytuację materialną, w jakiej się znajduje. Postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2009 r. referendarz sądowy przyznał W. F. prawo pomocy w zakresie częściowym i ustanowił dla niej radcę prawnego. W/w postanowienie doręczone zostało W. F. w dniu 18 sierpnia 2009 r., a Radzie Okręgowej Izby Radców Prawnych w Krakowie w dniu 22 września 2009 r.

Pismem z dnia 29 września 2009 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych zawiadomiła Sąd, iż w przedmiotowej sprawie pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej W. F. został wyznaczony radca prawny T. T. Pełnomocnictwo do działania w imieniu skarżącej zostało podpisane w dniu 28 października 2009 r. W dniu 13 listopada 2009 r. pełnomocnik skarżącej wniósł do Sądu skargę kasacyjną na opisane na wstępie postanowienie oraz wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

Postanowieniem z dnia 22 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Jak wskazał Sąd w przypadku ustanowienia pełnomocnika z urzędu po upływie terminu na wniesienie środka zaskarżenia - w tym przypadku skargi kasacyjnej, pełnomocnik ten wraz z tym środkiem zobowiązany jest złożyć wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia, przy czym powszechnie przyjmuje się, iż przyczyna uchybienia terminu o której mowa w powołanym wyżej przepisie ustaje w momencie, gdy wyznaczony profesjonalny pełnomocnik ma pełną możliwość działania w sprawie. Wynika ona z kolei z faktu z udzielenia pełnomocnictwa przez stronę. Stwierdzenie, w którym momencie w omawianej sprawie radca prawny T. T. miał pełną możliwość do działania w sprawie musi uwzględniać okoliczność, że pełnomocnictwo W. F. zostało co prawda podpisane w dniu 28 października 2009 r., ale dostarczone drogą pocztową, co oznacza, że faktyczny termin uzyskania pełnomocnictwa jest późniejszy niż wskazana wyżej data. Z akt sprawy nie wynika jednocześnie w sposób jednoznaczny, w którym dniu przesyłka z pełnomocnictwem wpłynęła do kancelarii, ale na druku pełnomocnictwa widnieje adnotacja o udzieleniu przez r. pr. T. T. pełnomocnictwa substytucyjnego aplikantce radcowskiej M. K. z datą 5 listopada 2009 r. Sąd w związku z tym przyjął, że co najmniej z tą datą wyznaczony w sprawie pełnomocnik dysponował pełnomocnictwem od skarżącej, mógł więc podjąć skutecznie działania w sprawie. Sąd nie podzielił natomiast poglądu pełnomocnika, że ustanie przyczyny uchybienia terminowi nastąpiło w dniu 6 listopada 2009 r., kiedy pełnomocnictwo zostało złożone do akt sprawy w Sądzie i pełnomocnik mógł uzyskać dostęp do akt sprawy. Biorąc pod uwagę powyższe oraz to, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej został w sprawie złożony dopiero w dniu 13 listopada 2009 r., podczas gdy termin 7 - dniowy upłynął najpóźniej w dniu 12 listopada 2009 r., Sąd uznał, że złożenie wniosku nastąpiło z przekroczeniem ustawowego terminu, stąd podlega on na podstawie art. 88 p.p.s.a odrzuceniu.

Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła zażalenie domagając się jego zmiany i przywrócenia terminu, zarzucając naruszenie art. 88 p.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej został złożony po terminie do jego wniesienia, czyli z przekroczeniem ustawowego terminu a tym samym podlegał odrzuceniu, naruszenie art. 86 § 1 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie oraz naruszenie art. 87 § 1 p.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie przez Sad, że dniem ustania przyczyny uchybienia terminu był dzień 5 listopada 2009 r. zamiast dzień 6 listopada 2009 r.

W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik skarżącej podniósł, że dopiero w dniu 6 listopada 2009 r. powinno się liczyć termin 7 dniowy do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, ponieważ dopiero w tym dniu pełnomocnik uzyskał dostęp do kat sprawy i mógł podjąć właściwe działania. Biorąc pod uwagę fakt, że pełnomocnictwo substytucyjne aplikantce radcowskiej zostało udzielone niezwłocznie po otrzymaniu od skarżącej pełnomocnictwa (5 listopada 2009 r.) a następnie zaraz kolejnego dnia zostało złożone przez pełnomocnika w aktach sprawy i tym samym uzyskano do nich dostęp, nie można stwierdził, aby pełnomocnik w urzędu uchybił terminowi do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Pełnomocnik z urzędu nie prowadzi tylko sprawy skarżącej i nie mógł od razu 5 listopada 2009 r. udać się do Sądu przeglądać akta.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 88 p.p.s.a.).

Jak wynika z praktyki orzeczniczej sadów administracyjnych i sądów powszechnych w przypadku ustanowienia pełnomocnika z urzędu po upływie terminu na wniesienie środka zaskarżenia, pełnomocnik ten wraz z tym środkiem zobowiązany jest złożyć wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Przy czym powszechnie przyjmuje się, że przyczyna uchybienia terminu o której mowa w powołanym wyżej przepisie ustaje w momencie, gdy pełnomocnik ma pełną możliwość działania w sprawie czyli z chwilą udzielenia pełnomocnictwa lub też jego otrzymania od strony. Stanowisko takie Naczelny Sąd Administracyjny zajmował wielokrotnie, m.in. w orzeczeniach sygn. akt I OZ 865/05 z 2.09.2005 r., II OZ 623/06 z 23.06.2006 r., I OZ 497/08 z 3.07.2008 r., I OZ 818/08 z 30.10.2008 r.

W sprawie niniejszej należy podzielić zatem stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, że dniem w którym ustała przyczyna uchybienia terminu był dzień, w którym pełnomocnik dysponował pełnomocnictwem udzielonym przez skarżącą - czyli 5 listopada 2009 r. Okoliczność, że w dniu 5 listopada 2009 r. pełnomocnik dysponował pełnomocnictwem, bowiem w tym dniu udzielił pełnomocnictwa substytucyjnego co wynika z adnotacji na dokumencie pełnomocnictwa, znajduje swoje potwierdzenie w treści złożonego zażalenia na zaskarżone postanowienie. Skoro zatem już w dniu 5 listopada 2009 r. pełnomocnik mógł podjąć stosowne działania w sprawie niniejszej to wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej złożony w dniu 13 listopada 2009 r. został wniesiony z przekroczeniem ustawowego terminu przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Wniosek ten polegał zatem odrzuceniu na podstawie art. 88 p.p.s.a. jako spóźniony. Nie można natomiast podzielić poglądu wyrażonego w zażaleniu, że termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu należy liczyć od dnia 6 listopada 2009 r., to jest od dnia, w którym dokument pełnomocnictwa został złożony do akt sprawy a pełnomocnik mógł się zapoznać z aktami.

W takiej sytuacji należy stwierdzić, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie prawidłowo zaskarżonym postanowieniem z dnia 22 grudnia 2009 r. odrzucił wniosek W. F. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.