Postanowienie NSA z 16 marca 2009 r., I OZ 199/09

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 16 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. T. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 stycznia 2009 r., sygn. akt IV Dz. K. Og. 52/2008 pozostawiające pisma P. T. z dnia 22 grudnia 2008 roku i 16 stycznia 2009 roku bez rozpoznania w przedmiocie: - skreślenia z listy oczekujących na lokal socjalny - bezczynności Prezydenta Miasta Poznania - bezczynności Wydziału Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w Poznaniu - bezczynności Zarządu Komunalnych zasobów Lokalowych w Poznaniu - bezczynności Przewodniczącego Komisji Mieszkaniowej i Komunalnej Rady Miasta Poznania postanawia:

Skład

Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek przewodniczący

Sentencja

oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zarządzeniem z dnia 20 stycznia 2009 r., sygn. akt IV Dz. K. Og. 52/2008 pozostawił bez rozpoznania pisma P. T. z dnia 22 grudnia 2008 r. i 16 stycznia 2009 r. w przedmiocie skreślenia z listy oczekujących na lokal socjalny, bezczynności Prezydenta Miasta Poznania, bezczynności Wydziału Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w Poznaniu, bezczynności Zarządu Komunalnych zasobów Lokalowych w Poznaniu, bezczynności Przewodniczącego Komisji Mieszkaniowej i Komunalnej Rady Miasta Poznania.

W uzasadnieniu zarządzenia Sąd wskazał, że w piśmie rejestrowanym w Dzienniku Korespondencji Ogólnej pod nr 52/08 - dnia 29 grudnia 2008 roku wskazano P. T. jakie obowiązują zasady wnoszenia skarg do sądu administracyjnego, określono wymogi formalne skargi, a także wskazano jakie skargi zainteresowanego przekazano wg właściwości w myśl art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1271 ze zm.). Ponadto, podano skarżącemu informację, że w spawie IV SA/Po 7/08 ustanowiono dla niego pełnomocnika w trybie art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.), a także wskazano, że w pozostałych sprawach P. T. winien złożyć skargi odpowiadające wymogom przepisów P.p.s.a. pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.

W odpowiedzi na powyższe P. T. złożył w dniu 16 stycznia 2009 r. pismo zatytułowane "uzupełnienie skargi".

Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu ponieważ oba pisma skarżącego z uwagi na formę i treść uniemożliwiają ich rejestrację jako skargi, na zasadzie art. 49 § 1 i § 2 P.p.s.a. zarządzono o ich pozostawieniu bez rozpoznania.

P. T. złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na powyższe zarządzenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nie ulega wątpliwości, że treść pisma skarżącego z dnia 22 grudnia 2008 r. nie była jednoznaczna, dlatego też zasadnie Sąd pierwszej instancji pismem z dnia 29 grudnia 2008 r. wezwał P. T. do uzupełnienia w terminie siedmiu dni braków formalnych w/w pisma poprzez jego sprecyzowanie, bądź sporządzenie stosownej ilości skarg, jeżeli faktycznie wnosi skargi na działalność bądź bezczynność organów wymienionych w tym piśmie.

Skoro więc skarżący pomimo złożenia w dniu 16 stycznia 2009 r. kolejnego pisma nie uzupełnił braków formalnych, przy czym był prawidłowo pouczony o skutkach niedopełnienia tej czynności, to zarządzenie Przewodniczącego IV Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu o pozostawieniu tego pisma bez rozpoznania należy uznać za odpowiadające prawu.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił, jak w sentencji.