Postanowienie NSA z 7 lutego 2017 r., I OZ 199/17

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 7 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 listopada 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 612/16 o odrzuceniu skargi

Sprawa

w sprawie ze skargi H. N. na decyzję Wojewody M. z dnia [...] marca 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Jan Paweł Tarno przewodniczący

Uzasadnienie

H. N. (dalej jako skarżąca), reprezentowana przez swoją córkę U. B. (pełn. k. 6 akt) wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Wojewody M. z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości.

Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 13 czerwca 2016 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 10 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, pod rygorem odrzucenia skargi zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2016 r., poz. 718 ze zm. - dalej P.p.s.a.)

Powyższe braki zostały uzupełnione przy piśmie z dnia 5 lipca 2016 r. (data stempla pocztowego), którym jednocześnie wniesiono o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi. Pełnomocnik skarżącej argumentował, że dopiero w dniu 5 lipca 2016 r. przesyłka sądowa została przekazana przez P. B., który ją odebrał. Podkreślił, że P. B. zamieszkuje pod innym adresem i nie miał możliwości przekazania przesyłki wcześniej.

Postanowieniem z dnia 15 lipca 2016 r. sygn. akt II SA/Kr 612/16 Sąd odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Postanowieniem z dnia 4 listopada 2016 r. sygn. akt I OZ 1182/16 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na powyższe postanowienie.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 25 listopada 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 612/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. odrzucił skargę wniesioną przez H. N. bowiem braki formalne skargi nie zostały uzupełnione w terminie, a Sąd odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia tych braków.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł pełnomocnik skarżącej, zaskarżając je w całości i domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu wskazano na okoliczności, świadczące o braku winy pełnomocnika skarżącej w uchybieniu terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi, w szczególności na fakt jego wyjazdu oraz inne miejsce zamieszkania P. B. (syna), który odebrał wezwanie z sądu i nie przekazał go w terminie pełnomocnikowi. Zdaniem pełnomocnika nie można uznać, że każde nieuzupełnienie braków formalnych pisma będzie prowadziło do tak daleko idących dla skarżących konsekwencji, jakim jest odrzucenie skargi, a tym samym pozbawienia strony prawa do sądu. Sąd zajął w niniejszej sprawie zbyt rygorystyczne stanowisko. Końcowo wskazał, że Sąd błędnie ustalił liczbę stron postępowania, która według niego powinna wynosić 12, w konsekwencji błędnie wskazano ilość odpisów skargi, które miały być nadesłane jak uzupełnienie braków.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogi te wskazuje art. 46 § 1 oraz art. 47 § 1 i 2 P.p.s.a. Zgodnie z tym ostatnim przepisem do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Odpisami w rozumieniu § 1 mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej.

Jeżeli Sąd ustali braki formalne pisma, to wzywa stronę do ich uzupełnienia w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. oznaczając termin, w którym brak należy usunąć oraz skutki związane z niezastosowaniem się do obowiązku określonego w wezwaniu. W przypadku skargi ustawodawca przewidział konieczność odrzucenia skargi, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym do tego terminie - art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

Z okoliczności sprawy wynika, że pełnomocnik skarżącej uzupełnił braki formalne skargi w dniu 5 lipca 2016 r. a wezwanie odebrano w dniu 27 czerwca 2016 r. (zpo. k. 28). Zatem braki skargi zostały uzupełnione po upływie terminu 7 dni od doręczenia wezwania, którego koniec przypadał na dzień 4 lipca 2016 r. Strona wystąpiła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi jednak argumentacja oceniana w zakresie przesłanek z art. 87 § 1 P.p.s.a. nie znalazła akceptacji sądu. Ostatecznie o zasadności tego wniosku przesądził Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 4 listopada 2016 r. sygn. akt I OZ 1182/16 oddalając zażalenie na postanowienie odmawiające przywrócenia terminu. Kwestia przywrócenia terminu została prawomocnie rozstrzygnięta.

Wobec powyższego NSA pragnie zwrócić uwagę, że nie jest możliwe ponowne ocenianie na etapie rozpoznania zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kwestii związanych z brakiem winy w uchybieniu terminowi. Argumentacja zażalenia ukierunkowana na wykazanie braku winy w uchybieniu terminowi jest niezasadna w kontekście badania prawidłowości odrzucenia skargi przez Sąd I instancji.

Twierdzenie, że Sąd I instancji zajął w sprawie zbyt rygorystyczne stanowisko bowiem odrzucił skargę z uwagi na brak odpisów skargi, należy uznać za niezasadne. Problem braku formalnego w postaci nieprzedłożenia odpisów wnoszonych do sądów administracyjnych pism procesowych był przedmiotem uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13 (ONSAiWSA z 2014 r., nr 3, poz. 39), w której stwierdzono, że "niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd". Wskazana uchwała w swojej sentencji zawiera wykładnię art. 49 § 1 i art. 47 § 1 P.p.s.a., znajdującą zastosowanie także w rozpoznawanej sprawie, w myśl której nieprzedłożenie wymaganych przez art. 47 § 1 P.p.s.a. odpisów skargi jest brakiem istotnym, tj. takim, który uniemożliwia nadanie danemu pismu dalszego prawidłowego biegu. Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podziela to stanowisko.

W ocenie NSA, Sąd I instancji postąpił prawidłowo odrzucając skargę w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.. Skoro nie przywrócono terminu do uzupełnienia braku skargi, to należało uznać, że termin ten upłynął bezpowrotnie. To z kolei skutkuje tym, że skarga posiada brak, który mimo wezwania nie został uzupełniony w terminie.

Stwierdzić należy, że okoliczność błędnego wskazania liczby odpisów powoływana w zażaleniu nie wpływa na prawidłowość oceny, że braki skargi uzupełniono po terminie.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 Pp.p.s.a, orzekł jak w sentencji.