Postanowienie NSA z 11 lutego 2016 r., I OZ 20/16

Wydany

11 lutego 2016 r.

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 11 lutego 2016 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi M.M. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 września 2015 roku, sygn. akt I OZ 1029/15 oddalającym zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 czerwca 2015 roku, sygn. akt II SAB/Wa 1113/14 o odmowie przyznania prawa pomocy

Skład

Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk

Sprawa

w sprawie ze skargi M.M. na bezczynność Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 23 października 2014 roku postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 1 września 2015 r., sygn. akt I OZ 1029/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie M.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 czerwca 2015 r., sygn. akt II SAB/Wa 1113/14 odmawiające przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi M.M. na bezczynność Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Warszawie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 23 października 2014 r.

Pismem z dnia 30 grudnia 2015 r., sporządzonym osobiście, M.M. wniósł skargę o wznowienie postępowania zakończonego wymienionym wyżej postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego. W uzasadnieniu podkreślił, że Sąd rozstrzygając sprawę nie prosił go o żadne wyjaśnienia i skorzystał z dokumentacji finansowej złożonej do innych wniosków. Skarżący podniósł, że "w tej chwili wyszły na jaw nowe okoliczności faktyczne, nieznane Sądowi w chwili wydawania postanowienia o odmowie przyznania pomocy". Jako dowód, że nie był i nie jest w stanie regulować powinności wynikających z umów cywilno-prawnych przedłożył kopię zaświadczenia z dnia 14 października 2015 r. o zaleganiu z opłatami na rzecz Wspólnoty Mieszkaniowej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu.

W myśl art. 276 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy działu VII p.p.s.a. nie stanowią inaczej. Jednakże, gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio przepisy art. 175. Stosownie zaś do art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna, a więc również skarga o wznowienie postępowania, powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami i rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej (art. 175 § 3 p.p.s.a.). Ograniczeń tych nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem oraz w przypadku prokuratora oraz Rzecznika Praw Obywatelskich lub Rzecznika Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.).,

Zgodne z cytowanymi przepisami skarga o wznowienie powinna zostać sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika. Niedopełnienie tego obowiązku jest brakiem nieusuwalnym skargi i skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 193 i 276 p.p.s.a (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. R. Hausera, M. Wierzbowskiego, Warszawa 2015, s. 1121).

Ponieważ w niniejszej sprawie właściwym do rozpoznania skargi o wznowienie postępowania jest Naczelny Sąd Administracyjny, a jednocześnie skarga ta została sporządzona osobiście przez skarżącego, a nie przez profesjonalnego pełnomocnika, to uznać należało, że nie spełnia ona kryterium określonego w art. 175 § 1 p.p.s.a. Ponadto skarżący nie wykazał, że należy do kręgu podmiotów wymienionych w art. 175 § 2 p.p.s.a. Skoro więc skarga o wznowienie nie została sporządzona przez podmiot do tego uprawniony podlega ona odrzuceniu.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 193 i 276 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę o wznowienie.