Postanowienie NSA z 20 marca 2014 r., I OZ 200/14

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 20 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 22 stycznia 2014 r., sygn. akt III SA/Lu 818/13 o odmowie wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...]sierpnia 2013 r., nr [...]

Sprawa

w sprawie ze skargi S. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie skierowania kierowcy na badania lekarskie postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Monika Nowicka przewodniczący

Uzasadnienie

S. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...], wydaną w przedmiocie skierowania kierowcy na badania lekarskie, w której zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Odmawiając wstrzymania wykonania ww. decyzji Kolegium, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie – powołując się na przepisy art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej "P.p.s.a." – uznał, że wniosek S. W. nie mógł odnieść zamierzonego skutku bowiem nie został w należyty sposób uzasadniony. Zdaniem Sądu Wojewódzkiego, wnioskodawca nie wykazał okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody, jak również okoliczności mogących spowodować trudne do odwrócenia skutki.

S. W., w złożonym na powyższe postanowienie zażaleniu, wnosząc o jego uchylenie i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wywodził, że wniosek o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji jest uzasadniony powstaniem trudnych do odwrócenia konsekwencji w postaci konieczności zmiany przez stronę miejsca pobytu i znaczące utrudnienia w wykonywaniu pracy. Zdaniem skarżącego, przedstawiona przez niego argumentacja, jest wystarczająca do uznania, iż w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedmiotem skargi jest bowiem decyzja, która kieruje skarżącego na badania lekarskie. Decyzja ta nie oznacza jeszcze pozbawienia skarżącego uprawnienia do kierowania pojazdami, ale pozbawia go dochodów z tytułu wykonywania zajęć z wykorzystaniem samochodu jako ich narzędzia.

W odpowiedzi na zażalenie Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jego oddalenie jako nieusprawiedliwionego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Podkreślenia wymaga, że wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe twierdzenia strony, pozbawione szerszego uzasadnienia, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu.

Mając powyższe na uwadze, należy podzielić stanowisko Sądu I instancji, że skarżący we wniosku nie wskazał, ani nie udokumentował konkretnych okoliczności, które mogłyby spowodować możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, przytoczenie okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu dopiero w zażaleniu na postanowienie Sądu I instancji nie stanowi wystarczającej podstawy do uchylenia tego orzeczenia nawet w przypadku uznania powyższych przesłanek za uzasadnione, w sytuacji gdy nie można Sądowi Wojewódzkiemu zarzucić naruszenia prawa.

Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.