Postanowienie NSA z 26 marca 2010 r., I OZ 206/10

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie

Rozpoznanie

w dniu 26 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 stycznia 2010 r. sygn. akt III SO/Wr 1/09 odrzucającego zażalenie D. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 listopada 2009 r., sygn. akt III SO/Wr 1/09 odrzucającego skargę kasacyjną

Od orzeczenia

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 września 2009 r., sygn. akt III SO/Wr 1/09 umarzającego postępowanie

Skład

Sędzia NSA Anna Lech przewodniczący

Sprawa

z wniosku D. W. o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu we W. postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 6 listopada 2009 r. sygn. akt III SO/Wr 1/09, odrzucił skargę kasacyjną D. W. wniesioną na postanowienie tegoż Sądu z dnia z dnia 4 września 2009 r. sygn. akt III SO/Wr 1/09 umarzające postępowanie w sprawie z wniosku D. W. o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu we W. Pełnomocnik z urzędu skarżącej – adwokat S. W. – złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej. Pomimo tego jednak D. W. złożyła osobiście sporządzoną skargę kasacyjną na wskazane wyżej postanowienie z dnia 4 września 2009 r.

Postanowieniem z dnia 6 listopada 2009 r., sygn. akt III SO/Wr 1/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną, stwierdzając, że nie został spełniony wymóg adwokacko – radcowski określony w art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej D. W. złożyła osobiście sporządzone zażalenie.

Wojewódzki Sad Administracyjny we Wrocławiu zaskarżonym postanowieniem z dnia 18 stycznia 2010 r., odrzucił to zażalenie wskazując, że nie został spełniony obowiązek o którym mowa w art. 194 § 4 powołanej wyżej ustawy.

Na to postanowienie D. W. złożyła zażalenie, z którego wynika, że nie zgadza się z zapadłym rozstrzygnięciem.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

zgodnie z art. 194 § 4 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

Podkreślić należy, że wskazany przepis opiera się na założeniu, że powierzenie tej czynności wykwalifikowanym prawnikom zapewni zażaleniu odpowiedni poziom merytoryczny i formalny.

D. W. wnosząc zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 listopada 2009 r., nie dopełniła powyższego wymogu mimo, że została o nim pouczona przy doręczeniu postanowienia z dnia 6 listopada 2009 r. odrzucającego skargę kasacyjną.

W związku z tym uznać należy, że nie narusza prawa postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 stycznia 2010 r. odrzucające zażalenie D. W. na postanowienie tegoż Sądu z dnia 6 listopada 2009 r., jako wniesione bez zachowania przymusu adwokackiego.

Na marginesie zauważyć należy, że w aktach niniejszej sprawy znajduje się opinia adwokata z urzędu wyznaczonego dla skarżącej – adwokata S. W. – o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 września 2009 r., umarzającego postępowanie z wniosku D. W. o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu we W. Naczelny Sąd Administracyjny pragnie w tym miejscu podkreślić, że przedmiotem jego oceny było tylko i wyłącznie zbadanie prawidłowości zaskarżonego postanowienia z dnia 18 stycznia 2010 r., zatem pozostałe kwestie podnoszone w zażaleniu nie mogły być przedmiotem rozpoznania.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.