Postanowienie NSA z 9 marca 2016 r., I OZ 206/16

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 9 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D.R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 19 stycznia 2016 r. sygn. akt II SA/Sz 1249/15 o odrzuceniu skargi D.R. na decyzję Wojewody [...] z dnia 7 września 2015 r. nr [...] w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej postanawia oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Małgorzata Borowiec przewodniczący

Uzasadnienie

D.R., reprezentowany przez radcę prawnego [...], w dniu 7 października 2015 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia 7 września 2015 r. w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej.

Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie zarządzeniem z dnia 20 października 2015 r. wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez nadesłanie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed sądami administracyjnymi, wskazując, że niewykonanie wezwania w terminie 7 dni spowoduje odrzucenie skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 2 listopada 2015 r.

W dniu 18 listopada 2015 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, składając jednocześnie stosowny dokument pełnomocnictwa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 3 grudnia 2015 r. sygn. akt II SA/Sz 1249/15 odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Odpis postanowienia został doręczony pełnomocnikowi skarżącego oraz organowi w dniu 14 grudnia 2015 r. (ZPO w aktach sprawy). Wobec niezłożenia przez żadną ze stron zażalenia na to postanowienie uprawomocniło się ono z dniem 21 grudnia 2015 r.

Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 19 stycznia 2016 r. sygn. akt II SA/Sz 1249/15 odrzucił skargę D.R. na decyzję Wojewody [...] z dnia 7 września 2015 r. nr [...] w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej. W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że zgodnie z art. 57 w związku z art. 46 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej w skrócie p.p.s.a.), brak pełnomocnictwa procesowego jest kwalifikowany jako brak formalny skargi (pisma). Jak wynika z akt sprawy, pełnomocnik skarżącego, składając skargę w imieniu D.R., nie dołączył pełnomocnictwa udzielonego mu przez skarżącego, wobec czego Sąd wezwał pełnomocnika do uzupełnienia tego braku w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Pełnomocnik nadesłał dokument pełnomocnictwa po upływie w/w ustawowego terminu, który nie został przywrócony (por. postanowienie z dnia 3 grudnia 2015 r.). W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., skargę odrzucił.

Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia pełnomocnika D.R. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wniósł o jego uchylenie i nadanie skardze dalszego biegu oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił:

• naruszenie art. 37 § 1 w zw. z art. 57 w zw. z art. 46 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., poprzez uznanie, że w aktach sprawy nie znajduje się umocowanie do reprezentowania skarżącego, wobec czego skarga dotknięta jest brakiem formalnym i podlega odrzuceniu;
• naruszenie art. 87 § 1 w zw. z art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., poprzez niezasadną odmowę przywrócenia terminu do złożenia pełnomocnictwa procesowego, mimo spełnienia przesłanek wynikających z w/w przepisów dotyczących przywrócenia terminu.

W uzasadnieniu zażalenia podkreślił, że w aktach postępowania administracyjnego znajduje się stosowne pełnomocnictwo umocowujące go m.in. do reprezentowania skarżącego przed sądami, które zostało złożone przed organem wraz z odwołaniem od decyzji Starosty [...] z dnia 10 lipca 2015 r. nr [...], orzekającej o utracie przez skarżącego statusu osoby bezrobotnej. Wobec powyższego nie można uznać, aby pełnomocnictwo to nie obowiązywało w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a więc skarga nie jest dotknięta brakiem formalnym. Niezależnie od powyższego pełnomocnik skarżącego wskazał, że wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu złożył do akt sprawy stosowne pełnomocnictwo.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W świetle art. 46 § 1 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników;

2. oznaczenie rodzaju pisma;
3. osnowę wniosku lub oświadczenia;
4. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika;
5. wymienienie załączników.

Stosownie do treści art. 46 § 3 p.p.s.a., w jego brzmieniu obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015 r., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Zgodnie natomiast z art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, pełnomocnik D.R., pomimo faktu, iż na etapie postępowania administracyjnego złożył pełnomocnictwo obejmujące swoim zakresem reprezentowanie skarżącego także przed sądami, niezależnie od tego zobowiązany był w niniejszej sprawie do złożenia pełnomocnictwa przed Sądem pierwszej instancji, jednocześnie z wniesieniem skargi, o czym expressis verbis stanowi art. 46 § 3 p.p.s.a. Skoro tego nie uczynił, to Sąd prawidłowo wezwał go do uzupełnienia tego braku formalnego w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Pełnomocnik skarżącego nie wykonał tego wezwania w wymaganym terminie, co w konsekwencji musiało skutkować odrzuceniem skargi w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bowiem termin do uzupełnienia braku formalnego nie został przywrócony (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 3 grudnia 2015 r. sygn. akt II SA/Sz 1249/15).

Za chybiony należy uznać zarzut naruszenia art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., bowiem przedmiotem niniejszej sprawy nie jest kwestia odmowy przywrócenia terminu, ale odrzucenie skargi. Naruszenie w/w przepisów mogło być ewentualnie podnoszone w zażaleniu na postanowienie Sądu pierwszej instancji z dnia 3 grudnia 2015 r. o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, jednak wobec niezaskarżenia przez pełnomocnika skarżącego tego postanowienia, stało się ono prawomocne i kwestionowanie wynikających z niego ustaleń w obecnym postępowaniu w przedmiocie odrzucenia skargi jest niedopuszczalne. Należy również wyjaśnić pełnomocnikowi skarżącego, że złożenie przez niego stosownego pełnomocnictwa do akt sprawy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu było jedynie warunkiem dopuszczalności tego wniosku (art. 87 § 4 p.p.s.a.), nie usunęło natomiast braku formalnego skargi i nie zniweczyło skutków niewykonania wezwania Sądu w tym zakresie.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.